Παρασκευή 27 Οκτωβρίου 2023

096 27.10.2023 Νεκτάριος Μοναχός ὁ ἐκ Κορίνθου:‘‘Τελική ἀπάντηση στα σχόλια τῶν Ἂρη Στεφανίδη και Μαρίας Π.’’

 

27.10.2023 Νεκτάριος Μοναχός ὁ ἐκ Κορίνθου:‘‘Τελική ἀπάντηση στα  σχόλια τῶν  Ἂρη Στεφανίδη και Μαρίας Παπαδάκη’’

Νεκτάριος Μοναχός ὁ ἐκ Κορίνθου: Ἀπάντηση στα σχόλια τῶν  Ἂρη Στεφανίδη στο ἂρθρο μου: Ἡ ἀγάπη πρός τους ἐχθρούς, σημαίνει και την ἀγάπη πρός τους αἱρετικούς;”, (α*) https://www.triklopodia.gr/%e1%bc%a1-%e1%bc%80%ce%b3%ce%ac%cf%80%ce%b7-%cf%80%cf%81%cf%8c%cf%82-%cf%84%ce%bf%cf%85%cf%82-%e1%bc%90%cf%87%ce%b8%cf%81%ce%bf%cf%8d%cf%82-%cf%83%ce%b7%ce%bc%ce%b1%ce%af%ce%bd%ce%b5%ce%b9-%ce%ba/

με τον εἰρωνικό τίτλο: «Άρης Στεφανίδης : Νεκτάριε εκ Κορίνθου, φέρων το αγγελικό σχήμα, ευθύνεστε για όσα κατηχείτε;» https://www.triklopodia.gr/%CE%AC%CF%81%CE%B7%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%B5%CF%86%CE%B1%CE%BD%CE%AF%CE%B4%CE%B7%CF%82-%CE%BD%CE%B5%CE%BA%CF%84%CE%AC%CF%81%CE%B9%CE%B5-%CE%B5%CE%BA-%CE%BA%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%BD%CE%B8%CE%BF%CF%85/

και στην Μαρία Παπαδάκη που ἒχει δυστυχῶς το ἲδιο φρόνημα με αὐτόν, στα σχόλιά της με τίτλο: “ΜΑΡΙΑ Π. : “Μια πρώτη απάντηση στην κ. ΜΑΡΙΑ ΛΙΑΡΟΥ https://www.triklopodia.gr/%ce%bc%ce%b1%cf%81%ce%b9%ce%b1-%cf%80-%ce%bc%ce%b9%ce%b1-%cf%80%cf%81%cf%8e%cf%84%ce%b7-%ce%b1%cf%80%ce%ac%ce%bd%cf%84%ce%b7%cf%83%ce%b7-%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%ba-%ce%bc%ce%b1%cf%81%ce%b9/

και :  Μαρία Π. : Απάντηση στην κ. Μ.Λιάρου” https://www.triklopodia.gr/%ce%bc%ce%b1%cf%81%ce%af%ce%b1-%cf%80-%ce%b1%cf%80%ce%ac%ce%bd%cf%84%ce%b7%cf%83%ce%b7-%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%ba-%ce%bc-%ce%bb%ce%b9%ce%ac%cf%81%ce%bf%cf%85/

 

α]   Ἀπάντηση  πρός  Ἂρη Στεφανίδη:

      «Δύσκολη εἶναι ἡ ἔξοδος ἀπὸ τὴν πλάνη (τῆς αἵρεσης). Φρουρὰ στέκεται στὴν πόρτα, πόρτα ἀσφαλισμένη μὲ μεγάλη κλειδαριὰ καὶ ἀμπάρες, πόρτα σφραγισμένη μὲ τὴν σφραγίδα τὴν ἄσπαστη τοῦ ἅδη. Κλειδαριὰ καὶ ἀμπάρες εἶναι ὑπερηφάνεια, ποὺ βρίσκεται βαθιὰ κρυμμένη στὴν καρδιὰ τοῦ ἀνθρώπου, κενοδοξία, ποὺ ἀποτελεῖ τὸ κίνητρο κάθε δραστηριότητάς του, ὑποκρισία καὶ πονηριά, μὲ τὶς ὁποῖες κατορθώνει νὰ βάλει τὴν μάσκα τῶν καλῶν προθέσεων, τῆς ταπεινοφροσύνης καὶ τῆς ἁγιότητας, σκεπάζοντας τὴν ὑπερηφάνεια καὶ τὴν κενοδοξία του. Σφραγίδα ἄσπαστη, πάλι εἶναι ἀποδοχὴ τῶν ἐνεργειῶν τῆς πλάνης, ὡς ἐνεργειῶν Θείων καὶ εὐλογημένων».  (Ἃγιος Ἱγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ).

       Παίρνεις λοιπόν ἓναν κανόνα που ἀναφέρω [ἐνῶ παραβλέπεις  τόσα κείμενα Ἁγίων και Κανόνων τῆς Ἐκκλησίας που ἐπίσης ἀναφέρω στα δύο μέρη τῆς μελέτης που με τη βοήθεια Τοῦ Θεοῦ ἒγραψα με τίτλο:  “ Ἡ ἀγάπη πρός τους ἐχθρούς, σημαίνει και την ἀγάπη πρός τους αἱρετικούς; Νεκταρίου Μοναχοῦ τοῦ ἐκ Κορίνθου(το α’μέρος ὃ.ἂ., το β’μέρος (β*): https://maxomaiyperpistews.blogspot.com/2023/10/095-26102023.html  ), για να καταδείξεις στους ἀναγνώστες, ὃτι αὐτό που λέγω δεν το λέει ὁ Κανόνας, ἂρα ψεύδομαι (παρόλο που το λέει παρακάτω ὁ Ἃγιος Νικόδημος στην ἑρμηνεία τοῦ Κανόνα); Με αὐτό τι προσπαθεῖς να προκαλέσεις ἐντυπώσεις με σκοπό να σταματήσουν οἱ ἀναγνώστες να διαβάζουν και το ὑπόλοιπο ἂρθρο; Ἂλλωστε και σύ ὁ ἳδιος αὐτό προφασίζεσαι  λέγοντας:  «Βρίσκοντας εξ αρχής αυτά τα αχαρακτήριστα, δεν θέλησα να προχωρήσω σε περαιτέρω έρευνα των γραφομένων σας, θέλοντας να προστατευθώ από περαιτέρω σκανδαλισμόν.  Κρίμα, μιας και η όλη σας εργασία έδειχνε αξιοσέβαστη, να κρίνεται εξ αρχής εν αμφιβόλω….». (Ποίου ἐκ τῶν δύο μας τα κείμενα κρίνεται ἐν ἀμφιβόλω, ἂς το ἀφήσουμε να το κρίνουν οἱ ἀναγνώστες, οἱ ὁποῖοι ἒχουν κρίση και λογική να διακρίνουν τους λόγους τῆς Ἁγίας Γραφῆς και τῶν Ἁγίων Πατέρων, ἀπό τα κούφια λόγια αἱρετικῶν ἀνθρώπων, που δεν δέχονται τους λόγους τῶν Ἁγίων και ἀντιτίθενται σε αὐτούς και κατά συνέπεια δεν δέχονται τελικά οὒτε Τον Χριστό κατά τον Ἃγιο Μάξιμο τον Ὁμολογητή).

      Γράφεις:  «Εκεί λοιπόν που με τριβέλιζαν αυτές οι σκέψεις, λέω δεν ψάχνω να βρω πώς το είπαν οι Απόστολοι, μπορεί να το είπαν με άλλο νόημα ή τέλος πάντων να ερμηνεύτηκε λάθος.  Ανοίγω λοιπόν το Ιερό Πηδάλιον, στον 45ο (ΜΕ’) Κανόνα των Αγίων Αποστόλων και παραθέτω ΑΥΤΟΥΣΙΑ τον κανόνα τους : 

«Επίσκοπος, ή Πρεσβύτερος, ή Διάκονος, αιρετικοίς συνευξάμενος, μόνον, αφοριζέσθω, ή δε επέτρεψεν αυτοίς ως Κληρικοίς ενεργήσαι τι, καθαιρείσθω» 

 Ἀπάντηση: Κατόπιν  παραθέτεις το ἀντίγραφο ἀπό τον ΜΕ’ Κανόνα, για να καταδείξεις ὃτι αὐτό που γράφω δεν το λέει ὁ Κανόνας. Ἒλα ὃμως που «Μωραίνει Κύριος ὅν βούλεται ἀπολέσαι»!(Α’ Ἰω. η', 23-24).  Δεν πρόσεξες λοιπόν ὃτι στην Ἑρμηνεία τοῦ Κανόνα προς το τέλος, αὐτό ἀκριβῶς ἀναφέρει ὁ Ἃγιος Νικόδημος;



Στα παρακάτω που γράφεις, φαίνεται πρόδηλη ἡ ταραχή σου ἐπειδή προφανῶς θίχτηκε ὁ ἐγωϊσμός σου. Ἀλήθεια, που εἶναι ἡ ἀγάπη σου τώρα στον “μοναχούλη” σου τον αἱρετικό, ὃπως με συκοφαντεῖς   με εἰρωνεία, που διαστρέφω τα λεγόμενα τῶν Ἁγίων και μοῦ κουνάς και το δάκτυλο λέγοντας:  ΑΝΑΡΩΤΙΕΜΑΙ ΠΟΙΟΣ ΣΑΣ ΕΔΩΣΕ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΚΑΤΑΚΡΙΝΕΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΚΟΥΝΑΤΕ ΤΟ ΔΑΧΤΥΛΟ, ΟΠΩΣ ΟΙ ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ;”

Και συνεχίζεις με κεφαλαία πάντα την ταραχή σου:   «ΟΠΟΙΟΣ ΔΙΑΣΤΡΕΦΕΙ ΤΑ ΛΕΓΟΜΕΝΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ (όπως απέδειξα) ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΤΙΣ ΔΑΙΜΟΝΙΚΕΣ ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΤΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ, ΠΟΥ Ο ΙΔΙΟΣ ΚΑΤΑΚΡΙΝΕΙ». (Μόνο που ἐσύ δεν ἀπέδειξες τίποτα ἂλλο, παρά μόνο την ταραχή σου και την συκοφαντία σου, λέγοντάς με διαστροφέα τῶν λεγομένων τῶν Ἁγίων, τα ὁποῖα ἐσύ διαστρέφεις ἐν γνώσει σου, ὃπως   ἂλλωστε σοῦ ἀπέδειξα).  

Και συνεχίζεις το ταραγμένο και ὑποκριτικό παραλήρημά σου: «Χρειάστηκα 3 ηρεμιστικά με το που το διάβασα. ΚΑΜΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΓΡΑΦΕΤΕ, ΠΟΥΘΕΝΑ ΓΙΑ ΜΙΣΟΣ και αναφέρεται μόνον σε ιερωμένους και όχι για λαϊκούς».  

 

Ἀπάντηση: Δυστυχῶς για σένα που δηλώνεις ἐπιστήμονας, (και ἀρχίζω σοβαρά να ἀμφιβάλλω για το ἂν εἶσαι σε κάποιον κλάδο ἐπιστημονικό, γιατί “περνᾶς” τα θέματα με τα ὁποῖα καταπιάνεσαι, με πολύ προχειρότητα, και ἐπιφανειακά (στην καλύτερη περίπτωση), ἢ   τα προσπερνᾶς ἐν γνώσει σου, για να δημιουργήσεις ἐντυπώσεις, μη ἒχοντας λόγο να ἀντιτάξεις. Δεν διάβασες ἐκεῖ στην ἑρμηνεία που ἐσύ παραθέττεις ἀκριβῶς κάτω ἀπό τον Κανόνα, στην ἑρμηνεία τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου, ὃτι: «Πρέπει γάρ τους αἱρετικούς να μισοῦμεν και να ἀποστρεφόμεθα, ἀλλ’ὂχι ποτέ και να συμπροσευχώμεθα με αὐτούς, ἢ να συγχωροῦμεν εἰς αὐτούς να ἐνεργήσουν τι ἐκκλησιαστικόν λειτούργημα, ἢ ὡς Κληρικοί ἢ ὡς ἹερεῖςἪ το διάβασες  και το ἀποσιώπησες, μόνο και μόνο για να δημιουργήσεις ἐντυπώσεις με τα βαρύγδουπα κεφαλαία σου; Ναί δεν το γράφει ὁ Κανόνας αὐτό, ἀλλά το ἀναφέρει στην ἑρμηνεία ἀμέσως παρακάτω ὁ Ἃγιος Νικόδημος, ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ. Ὁ Ἃγιος ὃμως  λαμβάνει ὑπ’ ὃψιν του και ἂλλους Κανόνες (Συμφωνία) τῶν Ἁγίων Πατέρων, για να ἑρμηνεύσει τον λόγο τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων, ὃπως προανέφερα πολλούς στο α’ μέρος τῆς ἐν λόγω μελέτης. Να με κατηγορήσεις ὃτι δεν ἀνέφερα την λέξη ἑρμηνεία στον Κανόνα τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων που παρέθεσα, ἐν τάξει, να το δεχθῶ, ἐκ παραδρομῆς ἒγινε αὐτό. Ἀλλά δεν μπορεῖς να με κατηγορήσεις για διαστροφή!!! τῶν λόγων τῶν Ἁγίων.

Μᾶλλον το ἀντίθετο συμβαίνει, γιατί ἐσύ “πιάστηκες” ὡς μη ὣφειλες ἀπό ἓναν Κανόνα (που και σε αὐτόν με κατηγόρησες ἀδίκως αὐτοεξευτελιζόμενος, ὃπως ἀποδείχθηκε), παραβλέποντας ἠθελημένα τόσους Ἁγίους που ἀνέφερα και στο πρῶτο μέρος αυτῆς της μελέτης μου, καθώς και στην πολύ καλά ἐμπεριστατωμένη ἀπάντηση τῆς Μαρίας Λιάρου στην Μαρία Παπαδάκη και στην ὁποία μάλιστα ἒκανες και ἀνόσιο σχόλιο, ἀπορρίπτοντας την διδασκαλία και Συμφωνία τῶν Ἁγίων Πατέρων, ὁπως δυστυχῶς ἐκανε και η Μαρία Π.   

           Οὒτε πρόσεξες τον Κυριακό λόγο που λέγει στους μαθητές Του:  «Και ἂν κάποιος δεν σᾶς δεχθεῖ και δεν ἀκούσει τους λόγους σας, βγαίνοντας ἒξω ἀπ’ το σπίτι ἢ την πόλη ἐκείνη, τινάξατε καλά την σκόνη τῶν ποδιῶν σας. Ἀληθινά σᾶς λέγω, κατά την ἡμέρα τῆς Κρίσεως, οἱ κάτοικοι τῆς χώρας τῶν Σοδόμων και τῆς Γομόρρας, θα κριθοῦν ἐπιοικέστερα ἀπό τους κατοίκους τῆς πόλεως ἐκείνης». (Ματθ. Ι’ 14-15)  (σ.σ. Οὔτε τὴ σκόνη νὰ μὴν ἔχετε πάνω σας ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ δὲν δέχονται τὸν Εὐαγγελικὸ λόγο (δηλ. τους ἀμετανόητους αἱρετικούς).             Πῶς θὰ ὀνόμαζε τώρα ὁ Κύριος ὅλους αὐτοὺς ποὺ ὄχι μόνο τὴ σκόνη ἔχουν πάνω τους ἀλλὰ καὶ αἱρετικὰ κηρύγματα καὶ θερμοὺς ἐναγκαλισμοὺς καὶ φιλιὰ  καὶ συλλείτουργα καὶ συμπροσευχὲς κάνουν μὲ τοὺς ἐχθρούς Του; Τὰ «οὐαί…» εἶναι λίγα! Μόνο χριστιανούς Ὀρθοδόξους δεν θα τους χαρακτήριζε ὁ Κύριός μας, ἀλλά ἀντίθετα σατανοκίνητους. Πολύ χειρότεροι ἀπό αὐτούς, εἶναι ὃσοι τους ἀκολουθοῦν ἐν γνώσει, τους μνημονεύουν και τους δικαιώνουν. Αυτῶν ἡ τιμωρία ἀπό Τον Θεό θα εἶναι ἲση ἣ και μεγαλύτερη ἀπό τῶν αἱρεσιαρχῶν κατά τον Ἃγιο Ἱωάννη τον Χρυσόστομο, ἀλλά και κατά τον Ἃγιο Νικόδημο τον Ἁγιορείτη και ἂλλους. (3*)

Γιά το ἂν ἀναφέρεται σε Κληρικούς μόνο ὁ Κανόνας και ὂχι σε λαϊκούς, ὃπως ἀγνοῶν γράφεις, λέγει στα προλεγόμενα περί τῶν Ἱερῶν Κανόνων τοῦ Πηδαλίου ὁ Ἃγιος Νικόδημος:  «Ἐκεῖνο πού οἱ Ἰ.Κανόνες φανερά δεν γράφουν, τοῦτο ἐκ τῶν ὁμοίων πρέπει να συμπεραίνεται. Βλέπε και την ἑρμηνεία τοῦ ιε’ (κανόνα) τῆς Στ’(οἰκουμεν.συνόδου) ἢ και ἀπό τα συγγράμματα τῶν κατά μέρος Πατέρων ἢ και ἐκ τῆς διακρίσεως τοῦ ὀρθοῦ λόγου». (Ὑποσημείωση 3η’). Ἀλλά ἒχουμε ἐκθέσει  Κανόνες και λόγους πολλῶν Ἁγίων περί αὐτοῦ στα δύο μέρη τῆς μελέτης που με τη βοήθεια Τοῦ Θεοῦ ἀναρτήσαμε [και βλέπε στους συνδέσμους παραπάνω, (α*) και (β*) με την ἒνδειξη (**)]

Και συνεχίζεις στο ἲδιο πνεῦμα: «ΜΑ ΜΙΣΟΣ ΠΡΟΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΘΕΟΥ, ΜΙΣΟΣ ΠΡΟΣ ΠΝΟΕΣ ΘΕΟΥ; ΜΙΣΟΣ ΠΡΟΣ ΠΛΑΣΜΑΤΑ ΘΕΟΥ;»

Το μίσος είναι διαβολικό και εκτός Χριστού.  Ο Χριστός ζήτησε από τον Πατέρα Θεό, συγχώσεση αμαρτιών των εχθρών Του, που Τον σταύρωσαν.  Γιατί;  Δεν τους μισούσε κατά τα λεγόμενά σας;»

        Ἀπάντηση: Ὑπάρχει καὶ τὸ ἅγιο μίσος, ὅπως ἑρμηνεύουν οἱ Ἅγιοι Πατέρες ποὺ εἴδαμε στην μελέτη.   Ὁ Κύριος αἱμόφυρτος πάνω στὸν Σταυρὸ ζήτησε νὰ συγχωρέσει ὁ Πατέρας τούς ἐχθρούς του, γιατί δὲν ἤξεραν τί ἔκαναν καὶ τοὺς λυπήθηκε γιατί ὡς Θεάνθρωπος, Παντογνώστης  ποὺ εἶναι, γνώριζε ὅτι μέσα σὲ αὐτούς, ἤσαν καὶ ἄνθρωποι καλοπροαίρετοι ποὺ ἀργότερα θὰ γίνονταν Χριστιανοὶ καὶ Μάρτυρες,  ὅπως ἦταν καὶ ὁ Ἅγιος Λογγίνος ὁ ἑκατόνταρχος ποὺ ἀργότερα Μαρτύρησε γιὰ τὸν Χριστὸ (καὶ τὸν γιορτάσαμε πρόσφατα  16/10). Τοὺς λυπήθηκε καὶ ἔκανε προσευχὴ σὰν ἄνθρωπος στὸν Θεό, δὲν σημαίνει αὐτὸ ἀπαραίτητα ὅτι τοὺς ἀγαποῦσε ὅλους αὐτοὺς ἐφ’ὅσον ἤξερε ὅτι οἱ ἠθικοὶ αὐτουργοὶ ὁ Πιλάτος, ὁ Καϊάφας, ὁ Ἄννας, οἱ Γραμματεῖς καὶ οἱ  Φαρισαῖοι, αὐτοὶ παρέσυραν καὶ τὸν Ἰουδαϊκὸ λαὸ στην πλάνη καὶ θὰ παρέμεναν ἀμετανόητοι. Ἄλλο προσεύχομαι γι’αὐτοὺς ποὺ μὲ διώκουν καὶ ἄλλο τοὺς ἀγαπάω. Αὐτὸ δίδαξε ἄλλωστε ὁ Κύριος στοὺς Μακαρισμοὺς:  «ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθρούς ὑμῶν, καλῶς ποιεῖτε τοῖς μισοῦσιν ὑμᾶς,  προσεύχεσθε ὑπὲρ τῶν ἐπηρεαζόντων ὑμᾶς καὶ διωκόντων ὑμᾶς» (Ματθ. ε ‘ 44). Ζήτησε συγχώρεση γιὰ ὅλους ὅσους τὸν Σταύρωσαν, γιατί δὲν γνώριζαν τί ἔκαναν. Καὶ τὸ κυριώτερο, Τὸν Χριστὸ αὐτοὶ οἱ σταυρωτές, δὲν τὸν ἔβλεπαν σὰν Θεάνθρωπο, ἀλλὰ σὰν ἕναν κοινὸ ἄνθρωπο καὶ μάλιστα πλανεμένο καὶ βλάσφημο, ὅπως τὸν κατηγοροῦσαν οἱ ἀρχιερεῖς, γραμματεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι τῆς ἐποχῆς Του. Γι’αὐτὸ ὁ Χριστὸς τοὺς συγχώρησε, γιατί δὲν τοὺς ἔβλεπε ὡς ἐχθρούς Του Θεοῦ, ἀλλὰ ὡς ἐχθροὺς δικούς του με την ἀνθρώπινη του ὑπόσταση, γι’αὐτὸ καὶ ἐφάρμοσε τὴν διδασκαλία ποὺ τοὺς δίδασκε, ὅταν τοὺς ἔλεγε προσεύχεσθε ὑπὲρ τῶν διωκόντων ὑμᾶς. Δὲν δίδασκε νὰ ἀγαπᾶτε τοὺς διώκοντες, ἀλλὰ νὰ προσεύχεσθε γι’αὐτοὺς ποὺ σᾶς ἐπηρεάζουν καὶ σᾶς διώκουν. Μόνο γιὰ τοὺς ἐχθρούς τους δικούς σας δίδασκε νὰ τοὺς ἀγαπᾶτε. Ὅταν οἱ διώκοντες,  εἶναι οἱ ἀμετανόητοι αἱρετικοί, γι’αὐτοὺς πρέπει νὰ προσευχόμαστε νὰ τοὺς φωτίσει ὁ Θεός, ἀλλὰ ὄχι καὶ νὰ τοὺς ἀγαπᾶμε, γιατί εἶναι ἐχθροί Του Θεοῦ καὶ ὄχι μόνο δικοί μας ἐχθροί. [βλέπε καὶ στα δύο μέρη τῆς μελέτης [στην ἀρχή παραπάνω οἱ σύνδεσμοι (α*) και (β*)], πολλά κείμενα τῶν Ἁγίων].      

       Και συνεχίζεις:  «Ο Θείος Παύλος εχθρός Χριστού ήταν (άρα μισητέος κατά το σκεπτικό σας) και ο Χριστός τον “περπάτησε” στον 3ον Ουρανό!  Θα ήταν δυνατόν ο μέγιστος εχθρός του Χριστού, ο φαρισαίος Σαύλος, ο ευεργετημένος τόσον από την αγάπη του Παντοκράτορα, να συνυπογράφει Αποστολικούς Κανόνες υπαγορεύοντες μίσος;;;  Ο Πρωτομάρτυς Στέφανος γιατί ζήτησε να μη στήσει τους εχθρούς Του, αφού κατά τα δικά σας έπρεπε να τους μισεί; 

       Ἀπάντηση:  Ὁ Θεῖος Παῦλος, δεν ἦταν ἐχθρός Τοῦ Θεοῦ, ἀλλά ἐχθρός τοῦ Ἰησοῦ που τον ἒβλεπε σαν ἂνθρωπο, πλανεμένο και βλάσφημο ὃπως τον συκοφαντοῦσαν οἱ ἀρχιερεῖς και οἱ Γραμματεῖς και Φαρισαῖοι. Ἀλλά στην ἑβραϊκή πίστη τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης ἧταν πολύ πιστός. Εἶχε ζῆλο οὐ κατ’ἐπίγνωση. Ὁ Παντεπόπτης Θεός ὃμως που ἐτάζει καρδίας και νεφρούς, γνώριζε ὃτι ἦταν καλοπροαίρετος  και σκεῦος ἐκλογῆς και ὃτι θα μετανοοῦσε, και τον βοήθησε να ἒρθει σε ἐπίγνωση ἀληθείας, γι’αὐτό και τοῦ φανερώθηκε στον δρόμο προς την Δαμασκό και τον τύφλωσε. Και ἒκτοτε ἀφοῦ βαπτίστηκε ἀπό τον Ἀπόστολο Ἀνανία, κήρυξε τον λόγο Τοῦ Θεοῦ στα ἒθνη. Δεν τον ἒβλεπε ὁ Παντεπόπτης Θεός σαν ἐχθρό Του ἀλλά σαν πρόβατο ἀπολωλός. πλανεμένο, που το ἒψαξε και το ἒφερε στην μάνδρα Του.

Ὁ Πρωτομάρτυς ἃγιος Στέφανος, ἒκανε το θέλημα και αὐτός Τοῦ Χριστοῦ και προσευχήθηκε στον Θεό να συγχωρήσει τους λιθάζοντας του. Αὐτό δεν σημαίνει και ὃτι τους ἀγαποῦσε τους σταυρωτές Τοῦ Χριστοῦ. Ἂλλωστε στην ὀμιλία του προς αὐτούς πρίν τον λιθοβολήσουν, τί τους ἒλεγε;  « 51 Σκληροτρχηλοι κα περτμητοι τ καρδίᾳ κα τος σν, μες ε τ Πνεματι τ γίῳ ντιππτετε, ς ο πατρες μν κα μες. 52 τνα τν προφητν οκ δωξαν ο πατρες μν; κα πκτειναν τος προκαταγγελαντας περ τς λεσεως το δικαου, ο νν μες προδται κα φονες γεγνησθε. 53 οτινες λβετε τν νμον ες διαταγς γγλων κα οκ φυλξατε.» (Πράξ. ζ’, 51-53). Ἂν τους ἀγαποῦσε τους σταυρωτές Τοῦ Χριστοῦ γιατί τους ἒβριζε τόσο σκληρά; Και ἓνας ἀκόμα λόγος που τον παρακινοῦσε Το Ἃγιο Πνεῦμα να τους συγχωρέσει εἶναι και ὁ Σαῦλος (ὁ μετέπειτα Ἀπόστολος Παῦλος τῶν ἐθνῶν) που φύλαγε τα ροῦχα τῶν λιθαζόντων και ἲσως να ἦσαν ἐκεῖ και ἂλλοι πιστοί, που ἀργότερα μετανόησαν και ἒγιναν Χριστιανοί. Και γι’αὐτούς ἒκανε προσευχή ὁ Πρωτομάρτυς και Ἀπόστολος Στέφανος, και ὃπως ἀποδείχθηκε, δεν παρέβλεψε ὁ Θεός την προσευχή του.

Αὐτά τα παραδείγματα ὃμως που ἀναφέρεις, δεν ταιριάζουν στο θέμα που ἐξετάζουμε περί αἱρετικῶν, γιατί οἱ ἂνθρωποι τον καιρό ἐκεῖνο δεν εἶχαν γνώση τῆς διδασκαλίας Τοῦ Χριστοῦ ὃπως την ἒχουμε σήμερα και ἧσαν προσηλωμένοι στον Μωσαϊκό Νόμο, που ὁ Χριστός ἧρθε ὂχι να καταργήσει, ἂλλά να πληρώσει. Ἧταν ἡ ἀρχή τῆς νέας Ἐκκλησίας που ἲδρυσε ὁ Χριστός και οἱ ἂνθρωποι στην ἀρχή δεν την δέχθηκαν στο μεγαλύτερο ποσοστό. Ἒπρεπε να χυθοῦν πολλά αἳματα Μαρτύρων για να ἐγκολπωθεῖ ἀπό τα ἒθνη ἡ νέα πίστη και να ἐγκατασταθεῖ σαυτά ὁ Χριστιανισμός. Δεν μποροῦμε λοιπόν να ποῦμε ὃτι αὐτοί ἦσαν αἱρετικοί με την σημερινή ἒννοια.  Ὑπάρχει βέβαια μεγάλη  ὁμοιότης ὡς προς την σκληροκαρδία τῶν κληρικῶν τῆς τότε ἐποχῆς με τους σημερινούς, οἱ ὁποίοι εἶναι πολύ χειρότεροι ἐκείνων. Γιατί ἐκεῖνοι, ἦσαν τηρηταί τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, την ὁποία εἶχαν διαστρέψει σε μερικά  σημεία, ὃπως τους ἒλεγχε ὁ Χριστός. Ἐπίσης δεν πρέπει να παραβλέψουμε ὃτι ἦσαν ἀβάπτιστοι. Οἱ σημερινοί ὃμως παναιρετικοί ψευδεπίσκοποι, ἒχουν ἀνατρέψει ἐκ βάθρων στην ψευδοσύνοδό τους στο Κολυμπάρι, ὁλόκληρη την Ὀρθόδοξο πίστη. Ὁμοίως βέβαια και οἱ σημερινοί ἒχουν ἀπωλέσει το χάρισμα τοῦ ἁγίου βαπτίσματος (ἂν το εἶχαν πάρει ποτέ), ἀφοῦ παραμένουν ἀμετανόητοι και αἱρετικοί, ἐχθροί Τοῦ Χριστοῦ.

 Ἂλλη ὁμοιότης εἶναι ὃτι και αὐτοί και ἐκείνοι διώκουν τους Χριστιανούς. Και ἀπ’αὐτό φαίνονται ὃτι εἶναι αἱρετικοί, γιατί οἱ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί συνήθως διώκονται και δεν διώκουν. Διώκουν οἰ αἱρετικοί που ἒχουν κάνει χιλιάδες ἐγκλήματα κατά καιρούς και ἒχουν δυσφημίσει πολύ τον Χριστιανισμό, παπικοί, πρωτεστάντες, οἰκουμενιστές, κ.ἂ)   

Και συνεχίζεις:  «Αλλά και οι μαθητές του Χριστού, που ζήτησαν από Εκείνον να εξοντώσει αυτούς που τον απέπεμψαν από την πόλη, κατά όπως είχε κάνει ο προφήτης Ηλίας, πήραν απάντηση του Χριστού, που είχε πλήρη αντίθεση με μίσος». 

Ἀπάντηση: «52 καὶ ἀπέστειλεν ἀγγέλους πρὸ προσώπου αὐτοῦ. καὶ πορευθέντες εἰσῆλθον εἰς κώμην Σαμαρειτῶν, ὥστε ἑτοιμάσαι αὐτῷ· 53 καὶ οὐκ ἐδέξαντο αὐτόν, ὅτι τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἦν πορευόμενον εἰς Ἱερουσαλήμ. 54   ἰδόντες δὲ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ Ἰάκωβος καὶ Ἰωάννης εἶπον· Κύριε, θέλεις εἴπωμεν πῦρ καταβῆναι ἀπὸ οὐρανοῦ καὶ ἀναλῶσαι αὐτούς, ὡς καὶ Ἠλίας ἐποίησε;     55 στραφεὶς δὲ ἐπετίμησεν αὐτοῖς καὶ εἶπεν· οὐκ οἴδατε ποίου πνεύματός ἐστε ὑμεῖς· 56 ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἦλθε ψυχὰς ἀνθρώπων ἀπολέσαι, ἀλλὰ σῶσαι. καὶ ἐπορεύθησαν εἰς ἑτέραν κώμην». (Λουκ. 9,52-56) (Και σ’αὐτά που λές, ἐμμέσως πλήν σαφῶς προσπαθεῖς να πεῖς ὃτι το ἃγιο μῖσος ἒχει σχέση με την βία; Ὂχι, καμμία σχέση δεν ἒχουν αὐτά με ὃσα διατάσσουν οἱ Ἃγιοι Πατέρες. Σε αὐτό ἂς δοῦμε τι διδάσκει ὁ Ἃγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος: «Ὁ Κύριος δὲν ἀπαγορεύει νὰ ἐμποδίζονται οἱ αἱρετικοί, νὰ ἀποστομώνονται, νὰ κόβεται ἡ θρασύτητά τους καὶ νὰ διαλύονται τὰ συνέδριά τους καὶ οἱ συγκεντρώσεις τους, ἀλλὰ ἀπαγορεύει νὰ φονεύονται».