Κυριακή 18 Δεκεμβρίου 2022

081 18/12/2022 (16ο) (προτελευταῖο) “Μποροῦν ἂραγε οἱ ἀβάπτιστοι νὰ σωθοῦν;” Ἀπαντήσεις σέ ἐρωτήσεις καί ἐπιχειρήματα τῶν κακοδόξως φρονούντων καί στόν "Μόρφου".

 

081 18/12/2022 16ο (προτελευταῖο; (1*) ) “Μποροῦν ἂραγε οἱ ἀλλόθρησκοι καὶ οἱ αἱρετικοὶ νὰ σωθοῦν;”  Ἀπαντήσεις σέ ἐρωτήσεις και ἐπιχειρήματα τῶν κακοδόξως φρονούντων  περί τῆς σωτηρίας τῶν ἀβαπτίστων, αἱρετικῶν καί ἀλλοθρήσκων, ὡς ἐπίλογος τῆς παρούσας μελέτης (που κάνουμε με την βοήθεια Τοῦ Θεοῦ), Νεκταρίου Μποναχοῦ τοῦ ἐκ Κορίνθου.


«Ἀναίρεση τῆς νεοφανοῦς αἱρέσεως, περί  τῆς  μὴ ἀναγκαιότητος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ (!!!;)  γιὰ τὴν Σωτηρία τῆς ἀνθρωπότητας,  μὲ βάση τὴν Ἁγία Γραφὴ καὶ τοὺς Ἁγίους Πατέρες τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας».

Ὃπως εἶναι γνωστό, ἡ παναίρεση (κατὰ τὸν Ἅγιο Ἰουστίνο Πόποβιτς) τοῦ ἐπάρατου οἰκουμενισμοῦ, πού εἶναι ὁ ὑπ’ ἀρ. 2ος κίνδυνος σήμερα μέσα  στην  ὀρθοδοξία (2*), [και ψηφίστηκε ἀπό τους συμμετάσχοντες στην ψευδοσύνοδο τοῦ Κολυμπαρίου τῆς Κρήτης το 2016 οἱ ὁποῖοι ἲδρυσαν την πρώτη “ἐκκλησία” τοῦ Π.Σ.Ε. τοῦ ἀντιχρίστου (3*)], περιέχει ὅλες τὶς αἱρέσεις καὶ τὶς ἀποδέχεται σὰν κανονικὲς “ἐκκλησίες” ποὺ σώζουν τὸν ἄνθρωπο. Ἐπίσης ἀποδέχεται καὶ ὅλες τὶς θρησκεῖες, καὶ θεωρεῖ ὅτι καὶ αὐτὲς σώζουν, ἐπειδὴ κατὰ τὴν παναιρετική διδασκαλία τοῦ οἰκουμενισμοῦ, ἕνας Θεὸς ὑπάρχει μὲ διαφορὲς στὶς ἐκφάνσεις λατρείας του, ἀπὸ κάθε θρησκεία (πανθρησκεία). Αὐτή ἡ πίστη, πρέπει να γνωρίζουμε, ὃτι δεν διαφέρει σε τίποτα ἀπό τή πίστη τῶν μασόνων.      

Θὰ λέγαμε  ὅτι  τὴν  αἵρεση  αὐτή πού ἐπιχειροῦμε μέ τή βοήθεια τῶν Ἁγίων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας μας νά ἀποδομήσουμε, τὴν  πῆραν  οἱ  οἰκουμενιστὲς  ἀπὸ τοὺς πρωτεστάντες  καὶ τὴν ἔκαναν σημαία τους,  στὴν προσπάθειά τους νὰ ἐξαπατήσουν τοὺς ἀφελεῖς  καὶ  ἀστήρικτους στὴν πίστη ὅπως λέγει καὶ ὁ Ἅγιος Ἀπόστολος  Πέτρος στην β’ ἐπιστολή του: «Διό γαπητοί, τατα προσδοκντες σπουδάσατε σπιλοι καί μώμητοι ατ ερεθναι ν ερήν, καί τήν το Κυρίου μν μακροθυμίαν σωτηρίαν γεσθε, καθώς καί γαπητός μν δελφός Παλος κατά τήν ατ δοθεσαν Σοφίαν γραψεν μν, ς καί ν πάσαις τας πιστολας λαλν ν ατας περί τούτων, ν ος στι δυσνόητά τινα, ο μαθες καί στήρικτοι στρεβλοσιν ς καί τάς λοιπάς γραφάς πρός τήν δίαν ατν πώλειαν».      (4*) Ἡ αἵρεση αὐτή, ἐντάσσεται στὸν πανθρησκειακὸ οἰκουμενισμό. Οἱ ὀπαδοὶ τῆς αἱρέσεως αὐτῆς δὲν εἶναι μόνο οἱ οἰκουμενιστές, ἀλλὰ δυστυχῶς καὶ πολλοί, ποὺ ἀντιτίθενται στὸν οἰκουμενισμό καί στήν παναίρεση τῆς “ἐκκλησίας” τῆς ψευδοσυνόδου τῆς Κρήτης τοῦ 2016. (5*) Ὅλοι αὐτοὶ καὶ μάλιστα “ἱερείς”  καὶ “μοναχοὶ” ἀπ’ αὐτούς, ἔχουν παρασύρει καὶ πολλοὺς “πιστούς”, ἀλλὰ καὶ ἄλλους “κληρικούς” καὶ “μοναχούς”, στὸ νὰ τὴν πιστέψουν. 

Α]  Διδάσκουν λοιπὸν βλασφημώντας καὶ θέλοντας “σώνει καὶ καλὰ”  νὰ δικαιολογήσουν τὴν παναίρεσή τους, ὅτι οἱ μὲν αἱρετικοί, θὰ κριθοῦν μὲ τὸ Εὐαγγέλιο καὶ ὅσοι ἂπ΄ αὐτοὺς ἔχουν δῆθεν, καλὰ ἔργα θὰ σωθοῦν (!!!),  οἱ δὲ ἐκτός τῆς Ἐκκλησίας ἀλλόθρησκοι ἢ ὅσοι ἀπ’ αὐτοὺς δὲν ἄκουσαν ποτὲ περὶ Χριστοῦ καὶ τῆς διδασκαλίας Του, θὰ κριθοῦν μὲ τὸν νόμο τῆς συνειδήσεως καὶ ὄχι μὲ τὸ Εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ, ὁπότε, καὶ αὐτοὶ μποροῦν νὰ σωθοῦν (νὰ εἰσέλθουν στὴ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν), παραμένοντας στὴν πλάνη τους, ἀρκεῖ νὰ εἶναι ‘‘καλοὶ ἄνθρωποι’’(!!!) Συνεπῶς, κατὰ τὴν οἰκουμενιστικὴ  διδασκαλία τους, ὑπάρχει σωτηρία καὶ ἐκτός τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ (!!!). 

Κάνουν μάλιστα καὶ μία διάκριση στοὺς γνωρίσαντες καὶ στοὺς μὴ γνωρίσαντες τὴν ὕπαρξη Τοῦ Χριστοῦ ἢ τῆς Ὀρθοδοξίας, ἀφοῦ κατ΄αὐτούς, δὲν ἐκηρύχθη, δῆθεν, τὸ Εὐαγγέλιο σὲ ὅλον τὸν κόσμο !!!

         Σ’αὐτήν λοιπόν την νεοφανή αἴρεση, ἀπαντοῦμε ὄχι με δικούς μας  λόγους, ἀλλά μέ τούς λόγους  τοῦ  Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ στήν Ἁγία Γραφή καί τῶν Ἁγίων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας μας, τῆς Μίας, Ἁγίας, Καθολικῆς καί  Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας.

Συνηθέστερο «ἐπιχείρημα» τῶν “κληρικῶν”, “μοναχῶν”, “θεολόγων” (θολολόγων θά λέγαμε, ἢ φιλοσόφων θεολογούντων), ἤ ἀκατάρτιστων “πιστῶν” αὐτῶν, εἶναι τὸ β΄ Κεφάλαιο τῆς πρὸς Ρωμαίους ἐπιστολῆς τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Παύλου καὶ συγκεκριμένα οἱ στίχοι 9 – 15, τοὺς ὁποίους αὐθαιρέτως αὐτοὶ ἑρμηνεύουν ὡς, δῆθεν, ἀναφορὰ στοὺς μετὰ Χριστὸν Ἰουδαίους καὶ ἐθνικούς (εἰδωλολάτρες), προκειμένου νὰ στηρίξουν τὴν πλάνη τους!

Μᾶς λέει ὁ Ἅγιος Ἀπόστολος Παῦλος στοὺς στίχους αὐτούς: (Ρωμ. Β΄ 10-15). ΕΡΜΗΝΕΙΑ:  «δόξα δ κα τιμ κα ερήνη σέ κάθε νθρωπο πού πράττει τό καλό, στόν ουδαίο πρτα κα στόν λληνα (τόν εδωλολάτρη)· διότι στόν Θεό δέν πάρχει προσωποληψία. σοι δέ μάρτησαν χωρίς νά χουν τόν νόμο (τόν Μωσαϊκό νόμο), χωρίς τόν νόμο καί θά πολεσθον· κα σοι μάρτησαν χοντας τόν νόμο, μέ τόν νόμο ς κριτήριο θά καταδικασθον. Διότι καλοί νώπιον το Θεο δέν εναι ο κροατα το νόμου, λλ’  ο φαρμοσταί το νόμου θά θεωρηθον καλοί. ταν δέ ο θνικοί πού δέν χουν νόμο, κάνουν κ φύσεως τ το νόμου, ατοί ν καί δέν χουν νόμο,  εναι ο διοι νόμος γιά τούς αυτούς τους».

Χαρακτηριστικὸ ἢ καί ὓποπτο στοὺς προαναφερθέντες “θεολόγους” καί “κήρυκες”, εἶναι τὸ ὅτι δὲν παραπέμπει κανείς τους  σὲ  κάποιον  Ἅγιο  ἑρμηνευτὴ  τῆς  Ἁγίας  Γραφῆς γιὰ νὰ στηρίξουν τὰ λεγόμενά τους!!!   Ἐμεῖς ὅμως, οἱ Ὀρθόδοξοι, γνωρίζουμε πολὺ καλὰ πώς εἶναι ἐξαιρετικὰ ἐπικίνδυνο τὸ νὰ ἑρμηνεύουμε μόνοι μας τὶς Ἅγιες Γραφές.   Ἐξάλλου, ζοῦμε στὸν 21ο  αἰώνα τοῦ Χριστιανισμοῦ καὶ ἔχουμε πολλοὺς Ἁγίους καὶ ἐναρέτους, λόγιους ἑρμηνευτὲς νὰ μελετήσουμε.

Γι΄ αὐτὸν λοιπὸν τὸν λόγο, καλὸ εἶναι νὰ δοῦμε κατ΄ ἀρχὰς, πῶς ἑρμηνεύει τοὺς παρεξηγημένους αὐτοὺς στίχους   Ἅγιος  Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, ὁ ὁποῖος κατὰ τὴν παράδοση τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας, εἶναι ὁ μόνος πού ἑρμήνευσε τὶς ἐπιστολὲς τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Παύλου  καθ΄ὑπαγόρευσιν  τοῦ  ἰδίου  τοῦ  Ἀποστόλου (γι’αὐτό καί τό ἀριστερό αὐτί του, εἶναι ἂφθορο στό Ἃγιον Ὃρος, στό ὁποῖο τοῦ ὀμιλοῦσε ὁ ἲδιος ὁ Ἀπόστολος, κατά τόν μαθητή τοῦ Χρυσορήμονος και διάδοχό του στον Πατριαρχικό θρόνο τῆς Κων/πόλεως, Ἃγιο Πρόκλο, πού τόν εἶδε μέ τά μάτια του):  “Γιά ποιόν ουδαο λέγει δ, γιά ποιούς λληνες (θνικούς, εδωλολάτρες) μιλε; Γι’ατούς πού ζησαν πρό τς α’ παρουσίας Το Χριστο. Διότι δεν φθασε κόμα λόγος (το ποστόλου) στούς χρόνους τς χάριτος, (τς μετά Χριστόν ποχς), λλά κόμα σχολεται μέ τούς παραπάνω χρόνους (τούς πρό Χριστο)..…” (P.G.60 σελ.426 γ΄).

Ὁ ἲδιος ὁ Ἅγιος Ἀπόστολος Παῦλος ἀπεκάλυψε τὴν ἑρμηνεία τῶν ἐπιστολῶν του στὸν Ἅγιο Ἰωάννη τὸν Χρυσόστομο! (Βλέπε: https://choratouaxoritou.gr/?p=43827&cn-reloaded=1 )

Κατὰ τὸν Ἅγιο Ἰωάννη τὸν Χρυσόστομο λοιπόν, ὁ Ἀπόστολος τῶν ἐθνῶν καὶ ἱδρυτὴς τῆς Ἐκκλησίας μας, ἐννοεῖ τοὺς πρὸ Χριστοῦ Ἰουδαίους καὶ Ἐθνικοὺς καὶ ὄχι τοὺς μετὰ!

Ἐπίσης καί ὁ Ἃγιος Ἀθανάσιος ὁ Μέγας λέγει τό ἲδιο καί βλέπε τή Συμφωνία τῶν Ἁγίων Πατέρων στό 9ο μέρος τῆς παρούσας μελέτης: https://maxomaiyperpistews.blogspot.com/2022/08/069-1282022-9.html

Ποιὸς λοιπὸν ἔχει δίκιο; Οἱ προαναφερθέντες “θεολόγοι”, ἢ οἰ Ἅγιοι Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος καί Ἀθανάσιος ὁ Μέγας;

Ἀσφαλῶς ὁ Ἃγιος Ἀθανάσιος ὁ Μέγας καί ὁ Χρυσορήμων, ἢ μᾶλλον ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, ὁ ὁποῖος  ἀποκάλυψε σ’ αὐτόν τὴν ἑρμηνεία τῆς  πρὸς Ρωμαίους ἐπιστολῆς του.




Λειψανοθήκη με την κάρα και το ἂφθορο ἀριστερό αὐτί τοῦἉγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου στη Μονή Βατοπεδίου τοῦ Ἁγίου Ὂρους.https://www.vimaorthodoxias.gr/theologikos-logos-diafora/i-thavmasti-aftharsia-tou-aftiou-kai-tis-cheiras-tou-agiou-ioanni-chrysostomou/

 

Ἂλλωστε πῶς θά μποροῦσε ὁ Ἃγιος Ἀπόστολος Παῦλος νά φάσκει (ἐάν ἐννοεῖ τούς μετά Χριστόν  Ἰουδαίους καί εἰδωλολάτρες) καί νά ἀντιφάσκει, λέγοντας σέ ἂλλη ἐπιστολή του: “..…εδτες δ τι ο δικαιοται νθρωπος ξ ργων νμου ἐὰν μ δι πστεως Ιησο Χριστο, κα μες ες Χριστν Ιησον πιστεσαμεν, να δικαιωθμεν κ πστεως Χριστο κα οκ ξ ργων νμου, τι ξ ργων νμου ο δικαιωθσεται πσα σρξ….….ε γρ δι νμου δικαιοσνη, ρα Χριστς δωρεν πθανεν».  (Γαλ.Β’16-21) 

Καί παρακάτω λέγει: «Γινσκετε ρα τι ο κ πστεως, οτοι υο εσιν Αβραμ. προϊδοσα δ γραφ τι κ πστεως δικαιο τ θνη Θες προευηγγελσατο τ Αβραμ τι «Ενευλογηθσονται ν σο πντα τ θνη». στε ο κ πστεως ελογονται σν τ πιστ Αβραμ. σοι γρ ξ ργων νμου εσν, π κατραν εσν· γγραπται γρ τι πικατρατος πς ς οκ μμνει πσιν τος γεγραμμνοις ν τ βιβλίῳ το νμου το ποισαι ατ. τι δ ν νμ οδες δικαιοται παρ τ θε δλον, τι δκαιος κ πστεως ζσεται· δ νμος οκ στιν κ πστεως, λλ᾽ὁ ποισας ατ ζσεται ν ατος. Χριστς μς ξηγρασεν κ τς κατρας το νμου γενμενος πρ μν κατρα, τι γγραπται, Επικατρατος πς κρεμμενος π ξλου, να ες τ θνη ελογα το Αβραμ γνηται ν Χριστ Ιησο, να τν παγγελαν το πνεματος λβωμεν δι τς πστεως». (Γαλ. Γ’ 7- 14) 

Ἐπίσης καί: «Πρ το δ λθεν τν πστιν π νμον φρουρομεθα συγκλειμενοι ες τν μλλουσαν πστιν ποκαλυφθναι. στε νμος παιδαγωγς μν γγονεν ες Χριστν, να κ πστεως δικαιωθμεν· λθοσης δ τς πστεως οκτι π παιδαγωγν σμεν. Πντες γρ υο θεο στε δι τς πστεως ν Χριστ Ιησο. σοι γρ ες Χριστν βαπτσθητε, Χριστν νεδσασθε· οκ νιΙουδαος οδ λλην, οκ νι δολος οδ λεθερος, οκ νι ρσεν κα θλυ· πντες γρ μες ες στε ν Χριστ Ιησο. ε δ μες Χριστο, ρα το Αβραμ σπρμα στ, καί κατ παγγελαν κληρονμοι». (Γαλ. 23-29)  

Β]     Ἀπάντηση σέ ὃσους λέγουν ὃτι τό Εὐαγγέλιο δέν ἐκηρύχθη τάχα σ’ ὃλη τη γῆ.    Ἂς δοῦμε τί λέγουν περί αὐτοῦ ὁ Ἀπόστολος τῶν ἑθνῶν καί ἓνας ἀπό τούς μεγάλους Θεολόγους τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ὁ  Ἃγιος Ἀρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς ὁ ὀμολογητής καί θαυματουργός:  “Πς ον πικαλσωνται ες ν οκ πστευσαν; πς δ πιστεσωσιν ο οκ κουσαν; πς δ κοσωσιν χωρς κηρσσοντος; πς δ κηρξωσιν ἐὰν μ ποσταλσιν; καθς γγραπται͵ ς ραοι ο πδες τν εαγγελιζομνων γαθ. λλ΄ ο πντες πκουσαν τ εαγγελίῳ· σαας γρ λγει͵ Κριε͵ τς πστευσεν τ κο μν; ρα πστις ξ κος͵ δ κο δι ῥήματος Χριστο. λλ λγω͵ μ οκ κουσαν; μενονγε͵ Ες πσαν τν γν ξλθεν φθγγος ατν κα ες τ πρατα τς οκουμνης τ ῥήματα ατν.  (Ρωμ.Ι΄14 – 18).

Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς, Ἀρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης, ὁ Θεολόγος, ὁμολογητής καί θαυματουργός,  στὸν λόγο του εἰς τὴν ΙΔ΄ Κυριακή τοῦ εὐαγγελιστοῦ Ματθαίου, ἀποδεικνύει μὲ τρανταχτὰ ἐπιχειρήματα, πώς τὸ εὐαγγέλιο ἐκηρύχθη ἀπὸ τοὺς Ἁγίους Ἀποστόλους εἰς ὅλα τά ἔθνη, σὲ πολλὰ ἐξ αὐτῶν διὰ ζώσης καὶ στὰ ὑπόλοιπα μὲ τὶς καθολικές τους ἐπιστολές: «Θ επω πρτα πρς τν γάπην σας τ τελευταα λόγια τς ναγινωσκομένης σήμερα παραβολς το Κυρίου, τι «πολλο εσιν κλητο λίγοι δ κλεκτοί.» (Ματθ.κβ΄15).  Διότι ατ δεικνύει κα Κύριος μ λην τν παραβολν, στε ν προσπαθήσωμε μες ν μν εμεθα πλς π τος κλητούς, λλ π τος κλεκτούς. πειδ ποιος δν εναι π τος κλεκτούς, λλ μόνον π τος κλητούς, χι μόνον κπίπτει π τ νέσπερον Φς, λλ κα ξάγεται πρς τ σκότος τ ξώτερον κα φο το δεθον τ χέρια, πειδ δν ργάσθησαν τ ργα το Θεο κα τ πόδια, πειδ δν τρεξαν πρς τν Θεόν, παραδίδεται στν κλαυθμν κα τν βρυγμν τν δόντων.

Θ ποροσε κανες κατ΄ ρχν πς Κύριος επε τι ο κλητο εναι πολλοί, χι μως λοι ο νθρωποι· διότι ἐὰν δν εχαν κληθε λοι, δν θ ταν δίκαιο ν κπέσουν π τ πηγγελμένα γαθ σοι δν προσεκλήθησαν κα ν λάβουν τν πείρα τν πειλημένων βασάνων· ν εχαν κληθε δν ποδοκιμάσθησαν δικαίως· δν εναι μως λήθειά τό τι δν κλήθησαν. Διότι καθς Κύριος νελαμβάνετο στν ορανν μετ  τν  κ  νεκρν  νάστασιν,  επε  πρς  τος  μαθητς Του :

«Πορευθέντες ες τν κόσμον παντα, κηρύξατε τ εαγγέλιον πάση τ κτίσει». (Μάρκ. ΙΣΤ΄15) κα «μαθητεύσατε πάντα τα θνη, βαπτίζοντες ατος ες τ νομα το πατρς κα το υο κα το γίου πνεύματος, διδάσκοντες ατος τηρεν πάντα σα νετειλάμην μίν». (Ματθ. ΚΗ΄19) Κα τι ατ πού προσετάχθησαν ο μαθηταί, τ πραγματοποίησαν, εναι κανς ν τ παραστήσει μέγας Παλος· διότι λέγει: «μ οκ κουσαν; μενονγε (κα βέβαια διότι) ες πάσαν τν γν ξλθεν φθόγγος ατν κα ες τ πέρατα τς οκουμένης τ ρήματα ατν» (Ρωμ. Ἰ΄18), δηλαδ τν ποστόλων. στε  λ ο ι  κλήθησαν, κα  δ ι κ α ί ω ς  θ τιμωρηθον κενοι πού δν προσλθαν στν  πίστη(Ἁγίου Γρηγορίου Ἀρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης τοῦ Παλαμᾶ, “λόγος εἰς τὴν παραβολὴν τὴν καλοῦσαν εἰς τούς γάμους τοῦ υἱοῦ ”. Ε.Π.Ε. Τόμ. 10 σέλ. 554).

Ἃς τὸ ἀκούσουν αὐτὸ οἱ ὑποστηρικτὲς τῆς αἱρέσεως τῆς ἐργοσωτηρίας, οἱ ὁποῖοι ὑποστηρίζουν πώς, δῆθεν, δὲν ἐκηρύχθη τὸ εὐαγγέλιο σ’ ὅλο τὸν κόσμο !!!

Γ]    Λέγουν ἐπίσης, βάζοντες ἐμπρὸς ὅλων τὴν ‘‘θεὰ’’ λογική τους, ὅτι δὲν δέχονται ἐπ’οὐδενὶ ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ  κολλάζονται τὰ  ἀβάπτιστα νήπια ὅσα πεθαίνουν, ἢ οἱ “καλοὶ” ἀλλὰ ἀβάπτιστοι ἄνθρωποι ἢ ὅσοι δὲν γνώρισαν τὴν ὀρθοδοξία,  γιατί τότε ὁ Θεὸς θὰ ἦταν  κατ’ αὐτούς,  ἄδικος. Διότι, μᾶς λέγουν, ὁ Θεὸς εἶναι ἀγάπη καὶ δικαιοσύνη. Πῶς λοιπὸν ἡ ἀγάπη καὶ ἡ δικαιοσύνη τοῦ Θεοῦ θὰ μποροῦσε νὰ ἐπιτρέψει τέτοια ἀδικία καὶ νὰ κολλαστοῦν τόσο “καλοὶ” ἄνθρωποι ἀβάπτιστοι ἢ νήπια ἀβάπτιστα, ἢ ἀγνοοῦντες τὴν Ὀρθοδοξία ἀβάπτιστοι; Διότι ἐὰν δὲν μποροῦν νὰ εἰσέλθουν στὴν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ, τότε ἀναγκαστικὰ θὰ πρέπει νὰ κολλάζονται.

Ἀπάντηση:   Ὡς πρός τή διαπίστωση ὅτι ὁ Θεός εἶναι ἀγάπη καί δικαιοσύνη πολύ σωστά λέγετε. Καί μάλιστα ὁ Θεός εἶναι ἡ πηγή τῆς ἀγάπης και τῆς δικαιοσύνης. Ὃμως πῶς περιορίζετε σεῖς τήν ἀγάπη  καί  τή  δικαιοσύνη Τοῦ  Θεοῦ  μόνο στή δική σας σκέψη;  Δεν ἀκούσατε ὅτι «ἂπειραι και ἀνεξιχνίασται αἱ βουλαί τοῦ Κυρίου» ; 

Ἐπειδὴ λοιπὸν αὐτὸ ἀντιβαίνει στὴν «κοινὴ λογική σας» (κατὰ τὸ λόγιον τοῦ Ἁγίου Ἰγνατίου Μπριατζιανίνωφ βλ. 1ο μέρος τῆς παρούσας μελέτης), ἀπορρίπτετε συλλήβδην ὅλους τούς Ἁγίους Πατέρες τῆς ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας  (πολλῶν ἐκ τῶν ὁποίων τοὺς λόγους περὶ τοῦ θέματος πού μᾶς ἀπασχολεῖ ἐκθέτουμε στην παρούσα μελέτη) καὶ θεωρεῖτε δυστυχῶς τὴν δική σας σκέψη ὡς αὐθεντία, ποὺ δὲν ἐπιδέχεται τὸν παραμικρὸ ἀντίλογο ἢ τὰ λέτε αὐτά, ἀπὸ ἄγνοια τῶν Πατερικῶν λόγων.

Λέγομε  δυστυχῶς,  διότι    πραγματικὸς  Ὀρθόδοξος Χριστιανὸς ἀγαπητοί  μου,  δὲν μπορεῖ ποτὲ νὰ λέγει γ φρον τσι”. Ἀλλὰ δὲν θεωρεῖ τὸν ἑαυτὸ του εἰδήμονα σὲ τίποτε, διότι ἔχει ταπείνωση. Ἐρωτᾶ λοιπὸν πάντοτε «τί λέγουν ο γιοι Πατέρες περ ατο Καὶ ἀφοῦ ψάξει, μελετήσει, μάθει τί φρονεῖ ἡ Ἁγία τοῦ Θεοῦ ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μέσῳ τῶν Ἁγίων Γραφῶν, ὅπως τὶς ἑρμηνεύουν οἱ Ἅγιοι Πατέρες μας (καὶ ὄχι κατὰ τὸ δοκοῦν καθ’ ἕνας ἕκαστος ὅπως ἔκαναν καὶ κάνουν οἱ αἱρετικοὶ,) καὶ τῶν λόγων τῶν Ἄγίων Πατέρων,  τότε φρονεῖ καὶ λέγει ἀσφαλέστατα ὄχι τὴν δική του γνώμη, ἀλλὰ τὴν γνώμη τῶν Ἁγίων Πατέρων. Ἀκόμα δεν μπορεῖ κάποιος, να στηρίζεται ἀποκλειστικά σέ ὁράματα, ἢ ὀπτασίες ἢ μεταθανάτιες ἐμπειρίες κάποιων καί μάλιστα ἀνωνύμων!!! (βλ. “Μόρφου” παρακάτω (7ο) ), για να ἀποδείξει τα ἀντίθετα ἀπό ὃσα διδάσκουν ὁ Θεάνθρωπος Χριστός καί οἱ Ἃγιοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας καί μάλιστα σέ συμφωνία, γιατί κατά τόν Ἀπόστολο, ὁ διάβολος μπορεῖ νά μετασχηματίζεται σέ ἂγγελο φωτός γιά νά παραπλανᾶ τούς ἀνθρώπους. (BKορινθ. ΙΑ’ 14).      

Ἀφοῦ ὅμως ἐσεῖς κάνετε αὐτὴν τὴν «λογικὴ» σκέψη (ὀρθολογισμός), καὶ βασίζετε σὲ αὐτὴν τὸ πιστεύω σας, ἃς μᾶς ἐπιτραπεῖ νὰ κάνουμε καὶ ἐμεῖς μιὰ ἄλλη διαφορετικὴ «λογικὴ» σκέψη,  μόνο καὶ μόνο  γιὰ νὰ σᾶς  βοηθήσουμε νὰ ἀντιληφθεῖτε ὅτι μπορεῖ νὰ ὑπάρχουν καὶ ἄλλες σκέψεις καὶ τοποθετήσεις  ὡς πρὸς τὸ πῶς  μπορεῖ νὰ ἐνεργεῖ ἡ Θεία Χάρη, ἀγάπη, πρόνοια καὶ δικαιοσύνη τοῦ Θεοῦ, πού προφανῶς  ἐσεῖς δὲν εἶστε σὲ θέση  νὰ ἀντιληφθεῖτε. 

Ἂς ὑποθέσουμε  ὃτι ἐπιτρέπει    Θεός νά πεθάνει ἓνα νήπιο, ἀβάπτιστο.  Κατ’ ἀρχήν νά ἐπαναλάβουμε «τι νεξερεύνητες α βουλαί το Κυρίου». Ὁ λογικῶς σκεπτόμενος ὀρθόδοξος Χριστιανός, πρέπει να σκεφθεῖ:  « Θεός γάπη στί» (κατά Ἰω. Κεφ.Α’).  Ἀφοῦ λοιπόν ὁ Θεός εἶναι ἀγάπη, ἂρα αὐτό πού συνέβη, παραχωρήθηκε  ἀπό τήν ἀγάπη Τοῦ Θεοῦ. Διότι οὒτε ἓνα σπουργιτάκι δέν πέφτει νεκρό, ἐάν δέν τό ἐπιτρέψει ὁ Θεός κατά τό λόγιο Τοῦ Κυρίου (Ματθ.Ι’29) Ἐάν λοιπόν βάλει αὐτόν τόν καλό λογισμό ὁ  ὀρθόδοξος Χριστιανός, τελειώνει ἐδῶ καί τό θέμα.

Διότι ἀφοῦ ὁ Καλός Θεός τό ἐπέτρεψε, σίγοuρα ἦταν γιά τό καλό τοῦ νηπίου. Νάναι εὐλογημένο. Δοξασμένο τό ὂνομα Τοῦ Παντελεήμονα καί Παντογνώστη Θεοῦ. 

Θά ἒκανες ὃμως μιά ἒνσταση ἐδῶ. Θα ἒλεγες, συμφωνεῖς λοιπόν, ὃτι ὁ Θεός ἐπέτρεψε τό νήπιο αὐτό νά πεθάνει προτοῦ βαπτιστεῖ, γιατί προφανῶς, ὁ Θεός θέλει νά τό εὐεργετήσει καί νά τό πάει στόν Παράδεισο,  ἀφοῦ  αὐτό δέν ἒχει προλάβει νά κάνει κανένα κακό ὃντας νήπιο.  Λάθος ἀγαπητέ μου.

Ἀπέδειξαν περίτρανα ὃλοι οἰ παραπάνω ἀναφερόμενοι Ἃγιοι καί ἁγιασμένοι Γέροντες τῆς Ἐκκλησίας μας, ἀλλά πρῶτα και κυρίως, ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός, ὃτι οὐδείς ἀβάπτιστος μπορεῖ νά εἰσέλθει στή Βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Διότι δεν πληρεῖ τίς προϋποθέσεις γιά νά εἰσέλθει. Καί μόνο τό πρoπατορικό ἁμάρτημα νά τοῦ λογισθεῖ, κολλάζεται. Γιατί το προπατορικό ἁμάρτημα τι ἂλλο εἶναι, ἐκτός ἀπό τον διάβολο που ἐμφωλεύει στα βάθη τῆς ψυχῆς τοῦ ἀνθρώπου; (βλέπε σχόλιο στο 8ο μέρος τῆς παρούσας μελέτης: https://maxomaiyperpistews.blogspot.com/2022/08/068-11082022-8.html   ).

Ἀλλά δέν πρέπει νά ξεχνᾶμε καί τοῦτο τό πολύ σημαντικό, τό ὁποῖο οἱ ὀπαδοί τῆς ἐργοσωτηρίας δέν τό σκέφτονται κἂν!  Ὁ Θεός εἶναι παντογνώστης ὂχι μόνο τοῦ παρόντος καί τοῦ παρελθόντος, ἀλλά καί τοῦ μέλλοντος. Αὐτός δίνει τήν χάρη τῆς προφητείας στούς Προφήτες καί προλέγουν τά μελλοντικά γεγονότα ὃπως καί ὁ Ἃγιος Ἀπόστολος Πέτρος στή Β’ Καθολική του ἐπιστολή ἀναφέρει: “….πσα προφητεία γραφς δας πιλύσεως ο γνεται.  ο γρ θελματι νθρπου νχθη ποτ προφητεα, λλ’ π Πνεματος γου φερμενοι λλησαν γιοι Θεοῦ ἄνθρωποι” (Β’ Πέτρου 20-21).

Γνωρίζει λοιπόν ὁ Θεός καί τό μέλλον αὐτοῦ τοῦ βρέφους πού πεθαίνει ἀβάπτιστο, ὃτι ἂν αὐτό ζοῦσε, ἐβαπτίζετο Ὀρθόδοξος Χριστιανός καί μεγάλωνε, θά διέπραττε τέτοιες ἁμαρτίες, καί ἡ ζωή του θά ἦταν τέτοια, πού ὃταν κάποτε θά τελείωνε, αὐτός ὁ ἂνθρωπος στην τελική κρίση, θά κολαζόταν χειρότερα, ἀπ’ ὃτι κολάστηκε τώρα πού ἐπέτρεψε ἡ ἀγάπη τοῦ  Θεοῦ νά πεθάνει ἀβάπτιστο καί νά κολαστεῖ μέν καθότι ἀβάπτιστο, ἀλλά σέ πολύ ἐλαφρότερη κόλαση, ἀπό αὐτή πού θά πήγαινε ἂν πέθαινε βαπτισμένο. Ἐπειδή ὃπως λέγει καί ὁ ἁγιασμένος Γέροντας Δανιήλ ὁ Κατουνακιώτης: «....Δν πρόκειται μόνο γι τος αρετικούς, λλ κα γι μς τος ρθδοξους, πο θ τιμωρηθομε περισσότερο στν κόλαση γι τ κακό μας παράδειγμα……καί θ τύχουμε μεγαλύτερης  καταδίκης» (βλ. μέρος 2ο στην παρούσα μελέτη https://maxomaiyperpistews.blogspot.com/2020/10/2.html  ). 

Βλέπε καί ἀνάρτηση «περί ποκαλύψεως τς Θείας Προνοίας πό πιστολ πνευματικο  τέκνου το γιασμένου Γέροντα Φιλοθέου Ζερβάκου γουμένου τς Ἱερᾶς (τότε) Μονς. Λογγοβάρδας.Πάρου»,   https://maxomaiyperpistews.blogspot.com/2022/09/071-20092022.html    Ἐπίσης καί «Περί Θείας Προνοίας-Γιατί πιτρέπει Θες τ κακ στν κόσμο; γιασμένος Γέροντας Παϊσιος γιορείτης» https://maxomaiyperpistews.blogspot.com/2022/09/072-20092022.html

Ποῦ εἶναι λοιπόν ἂδικος ὁ Θεός, κακόδοξοι ὁπαδοί τῆς ἐργοσωτηρίας;  Δὲν πήγαιναν στὸν Ἅδη ὅλες οἱ πρὸ Χριστοῦ ψυχὲς τῶν κεκοιμημένων; Ναὶ ὅλες οἱ ψυχὲς στὸν Ἅδη πήγαιναν. Ἀκόμα καὶ τῶν Ἁγίων καὶ τῶν Προφητῶν. Ἀκόμα καὶ τοῦ «μείζονος ν γεννητος γυναικν» Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου, κατὰ τὸ λόγιον τοῦ Κυρίου. (Ματθ.κεφ.ια’11) Διότι ὁ Παράδεισος δέν εἶχε ἀκόμα ἀνοίξει.

Ἄνοιξε τὸν Παράδεισο ὁ Ἀναστάς Κύριός μας. Ὅσες ἀπ’αἰῶνος κεκοιμημένες ψυχὲς λοιπὸν (μᾶς διδάσκει ἡ Ἐκκλησία), εἶχαν τὶς προϋποθέσεις νὰ σωθοῦν (δὲν ἤσαν π.χ. σκληρὲς καὶ ἀπάνθρωπες ὅπως τοῦ Ἡρώδη καὶ ἄλλων ἐγκληματιῶν, δυναστῶν καὶ ἀπανθρώπων) καὶ πίστεψαν στὸ κήρυγμα πρῶτα τοῦ Ἁγίου καὶ δικαίου Συμεὼν τοῦ Θεοδόχου (6*) (ποὺ βάστασε στὰ χέρια του Τὸν Μεσσία Χριστὸ κατὰ τὴν ἡμέρα τῆς Ὑπαπαντῆς καὶ μετὰ ἀπὸ λίγες ὧρες κοιμήθηκε, ὅπως τοῦ εἶχε προφητεύσει ὁ ἴδιος ὁ Θεός), ἐν συνεχείᾳ τοῦ Τιμίου Προδρόμου, ὅταν πῆγε ἡ ψυχή του στὸν ἅδη μετὰ τὸν ἀποκεφαλισμό του καὶ τοὺς κήρυξε, (ὅπως λέγει καὶ τὸ ἀπολυτίκιό του) καὶ κατόπιν στὸ κήρυγμα Τοῦ  Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ, (ὅταν ἡ Παναγία Του ψυχὴ πῆγε στὸν ἅδη καί κήρυξε στίς ἀπ’αἰῶνος κεκοιμημένες ψυχές), αὐτὲς οἱ ψυχὲς ποὺ πίστεψαν, σώθηκαν καὶ πῆγαν στὸν Παράδεισο.

Πολλοὶ ἀπ’αὐτοὺς ἀναστήθηκαν μετὰ τὴν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου καὶ «νεφανίσθησαν πολλος» λέγει ἡ Ἁγία Γραφή (Ματθ. ΚΖ’ 52-53).

Αὐτὰ φαίνονται καὶ στὴν Ὀρθόδοξη εἰκονογραφία στὴν «Ες δου κάθοδον», ὅπου εἰκονογραφεῖται ὁ Κύριος μέσα στὸν ἅδη, νὰ κρατᾶ ἀπ’τὸ ἕνα χέρι τὸν Ἀδὰμ καὶ ἀπ’τὸ ἄλλο τὴν Εὕα (δηλαδὴ ὅλο το ἀνθρώπινο γένος) καὶ νὰ τοὺς σηκώνει ἀπὸ τοὺς τάφους. Πέριξ τοῦ Κυρίου εἰκονογραφοῦνται ὁ Τίμιος Πρόδρομος καὶ Προφῆτες τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης εὑρισκόμενοι καὶ αὐτοὶ μέσα στὸν ἅδη.    

Κατὰ τὰ λεγόμενά σας λοιπόν, βγαίνει τὸ συμπέρασμα, ὅτι ὁ Θεὸς θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἄδικος (ἄπαγε τῆς βλασφημίας), ἀφοῦ ἄφηνε στὸν ἅδη (δηλαδὴ στὴν κόλαση) ἐπὶ τόσους αἰῶνες, τόσους δικαίους καὶ Προφῆτες ἀλλὰ καὶ τὸν Τίμιον Πρόδρομον,  “αὐτὸ  δὲν  εἶναι καταφανέστατη  ἀδικία;” (ἂπαγε….)

Ὅμως  ἄνθρωπε, τς  γνω Νον Κυρίου;’’  Ἀλλὰ ὁ Πανάγαθος Θεὸς εἶχε τὸ σχέδιό του.  Ἤθελε νὰ σωθοῦν ὅλες μαζὶ  οἱ ἀπ’ αἰῶνος καλοπροαίρετες ψυχὲς τῶν κεκοιμημένων. Καὶ θὰ ἐσώζοντο μὲ τὸν Σταυρικό Του θάνατο καὶ τὴν Ἀνάστασή Του.

Γιατί τὸ ἀνθρώπινο γένος εἶχε πέσει τόσο πολύ, πού ἀκόμα καὶ οἱ Προφῆτες καὶ οἱ Δίκαιοι τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, δὲν εἶχαν τὴν δυνατότητα νὰ σωθοῦν. Περίμεναν στὸν ἅδη νὰ ἔρθει ὁ Λυτρωτής, ὁ ἴδιος ὁ Θεὸς γιὰ νὰ ἀναστήσει τὸ ἀνθρώπινο γένος, νὰ τὸ σώσει. Διότι μόνον Αὐτὸς ὁ Θεάνθρωπος μποροῦσε νὰ τὸ λυτρώσει, νὰ τὸ σώσει.  «Οτε γρ γγελος, οδ νθρωπος, λλ’ατς Κύριος σωσεν μς» ψάλλει ὁ ὑμνωδός (Παρακλητική Ἦχος α', μετὰ τὴν α' Στιχολογία, Καθίσματα Σταυρώσιμα).  Καὶ ἔσωσε τὸ ἀνθρώπινο γένος τὸ πρὸ Χριστοῦ, (ὄχι ὅλους, γιατί δὲν ἤσαν ὅλοι καλοπροαίρετοι, ὅπως προείπαμε).   

Ἀλλὰ ὄχι μόνο ἔδωσε τὴν δυνατότητα νὰ σωθοῦν οἱ πρὸ Χριστοῦ, ἀλλὰ καὶ οἱ μετὰ Χριστόν. Πῶς; Μὲ τo νὰ θεραπεύονται οἱ ψυχὲς των κατὰ τὸν τρόπο πού Αὐτὸς ὅρισε. Δηλαδὴ μὲ τὸ νὰ ἱδρύσει μὲ τὸ ἴδιο Του τό Αἷμα, τὸ Θεραπευτήριο τῶν ψυχῶν  ποὺ λέγεται Ἐκκλησία (κατά τόν Θεολόγο Ἃγιο Γρηγόριο τόν Παλαμά), τὸ ὁποῖο μὲ τὰ φάρμακα πού δίνει, θεραπεύει την ψυχή τοῦ ἀνθρώπου, ποὺ τὰ ἀποδέχεται καὶ ἀγωνίζεται. Ἡ θεραπεία γίνεται μὲ τὰ  Ἅγια Μυστήρια κατὰ τὴν διάρκεια εἰρήνης, καὶ μὲ τὴν ὁμολογία καὶ τὸ μαρτύριο κατὰ τὴν διάρκεια τῶν διωγμῶν.

Δὲν ὑπάρχει ἄλλη δυνατότης θεραπείας τῆς ψυχῆς καὶ σωτηρίας, παρὰ μόνον αὐτὴ πού ὅρισε ὁ Φιλάνθρωπος Θεός, μέσῳ τῆς Ἐκκλησίας.

Ἄλλως λογίζεται ὡς μάταιη καὶ ἀνώφελη ἡ παρουσία  Τοῦ Θεανθρώπου στὸν κόσμο καὶ πολὺ περισσότερο ἡ θυσία Του, ἐὰν ὑπῆρχε ἡ δυνατότητα νὰ σωθοῦν ἂνθρωποι μετὰ Χριστόν, χωρὶς τὴν ἀληθινὴ πίστη στὸν Σωτῆρα ὃπως μᾶς δίδαξε ὁ Ἴδιος ὁ Κύριος καὶ χωρὶς τὴν συμμετοχή μας στὰ Μυστήρια τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, καὶ σὲ περίπτωση διωγμῶν μὲ τὴν ὁμολογία καὶ τὸ αἷμα τοῦ μαρτυρίου.

Δ]  Μερικοί θέλοντας νά δικαιολογήσουν τήν πλάνη τους ὃτι τάχα μπορεῖ κάποιος ἀβάπτιστος ‘’καλός ἀνθρωπος” νά σωθεῖ, λέγουν ὃτι καί ὁ συνσταυρωθείς μέ τόν Χριστό ληστής πού ἦταν ἀβάπτιστος πῆγε στόν Παράδεισο”.

Ἀπαντοῦμε λοιπόν σ’αὐτούς, ὃτι ὁ ληστής ἐτελεύτησε τήν Μεγάλη Παρασκευή. ‘’Ἀμήν λέγω σοι, σήμερον μετ’ ἐμοῦ ἒσῃ ἐν τῶ Παραδείσῳ’’ (Λουκ. ΚΓ’ 43) τοῦ ὑποσχέθηκε ὁ Κύριος.

Ἐτελεὐτησε λοιπόν  ὁ ληστής πρό τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου καί κρίθηκε βάσει τῆς πίστεώς του, ὃπως ὃλοι οἱ μέχρι τότε κεκοιμημένοι πού καί αὐτοί ἦσαν ὃλοι ἀβάπτιστοι.

Ὃσοι ἀπό αὐτούς πίστεψαν στό κήρυγμα τοῦ Εὐαγγελίου ὃταν κατέβηκε ἡ ψυχή τοῦ Χριστοῦ στόν ἃδη καί τούς μίλησε, τούς ἒβγαλε ἀπό τόν ἂδη καί τούς ἒβαλε στόν Παράδεισό Του τόν ἑτοιμασμένο.

  Πολλοί ἀπό αὐτούς τούς κεκοιμημένους ἁγίους, μετά τήν Ἀνάστασή Του, ἐμφανίστηκαν σέ πολλούς «κα τ μνημεα νεχθησαν κα πολλ σματα τν κεκοιμημνων γων γρθη, κα ξελθντες κ τν μνημεων, μετ τν γερσιν ατο εσλθον ες τν γαν πλιν κα νεφανσθησαν πολλος»,  λέγει το  Ἃγιο Εὐαγγέλιο (Ματθ.ΚΖ’ 52-53).

 Ἒτσι λοιπόν καί ὁ ἐκ δεξιῶν ληστής, πού ἦταν ἀβάπτιστος, ἀφοῦ άπέθανε τήν Μεγάλη Παρασκευή, (δηλ.πρό τῆς ἀναστάσεως) μπῆκε στόν Παράδεισο, γιατί οἱ πρό Χριστοῦ κεκοιμημένοι δέν ἀπαιτεῖτο νά εἶναι βαπτισμένοι.

Αὐτό τό γεγονός, ὃτι δηλαδή ὁ ἐκ δεξιῶν ληστής μπῆκε πρῶτος στόν Παράδεισο, εἶναι τό ἀποτέλεσμα τῆς ἒκτακτης ἐπαγγελίας Τοῦ Χριστοῦ σ’αὐτόν καί ὠφείλεται στήν μετάνοια καί στήν ὁμολογία του.  

Καί βέβαια ὁ ἐκ δεξιῶν μετανοημένος ληστής, ὀμολόγησε τόν Χριστό. Αὐτήν ἀκριβῶς τήν μετάνοια καί τήν ὀμολογία τοῦ ἐκ δεξιῶν ληστοῦ, διακηρύττει καί ὁ ὑμνωδός ψάλλοντας:  «…..Παρδεισον νέῳξας Σωτρ, τ πστει προσελθντι Σοι Λστ, κα τρυφς κατηξιθη, μολογν Σοι· Μνσθητ μου, Κριε….» (Παρακλητική Ἦχος α' Κάθισμα  Σταυρώσιμο Τετάρτης μετά τήν β’ Στιχολογία).

     Τό αὐτό ἰσχύει καί γιά τά 14 χιλιάδες νήπια πού σφαγιάσθηκαν ἀπό τόν Ἠρώδη. Αὐτά βέβαια δέν ὀμολόγησαν, ἀλλά σφαγιάστηκαν ἐξ αἰτίας τοῦ Χριστοῦ καί ἡ αἰτία αὐτή καί μόνη, τούς ἀνακήρυξε  μάρτυρες, ὃπως βεβαιώνεται καί ἀπό τήν εὐωδία πού ἐκχέεται ἀπό τά Ἃγια Λείψανά τους, ἀλλά καί ἀπό τήν καθιέρωση τῆς ἑορτῆς στήν μνήμη τους κάθε χρόνο στίς 29 Δεκεμβρίου ἀπό τἡν Ἁγία Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. Βλέπε περί αὐτῶν: https://www.hristospanagia.gr/%CF%84%CE%AC-%E1%BC%B1%CE%B5%CF%81%CE%AC-%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CF%88%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CE%BA%CE%B9%CE%B1-%CF%84%E1%BF%B6%CE%BD-%E1%BC%81%CE%B3%CE%AF%CF%89%CE%BD-%CE%B2%CF%81%CE%B5%CF%86%E1%BF%B6%CE%BD/  ).

Αὐτά ὃμως συνέβησαν μέχρι τήν Ἀνάσταση Τοῦ Χριστοῦ. Ὃμως μετά τήν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου, ὑπάρχει καινή κτίσις καί ὁ ἂνθρωπος σώζεται μόνο μέσῳ τοῦ Θεραπευτηρίου πού ἲδρυσε ὁ Κύριος καί πού λέγεται Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, (ὃπως προείπαμε), τῆς ὁποίας τά ἐγκαίνεια ὃπως ξέρουμε, ἒγιναν κατά τήν ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς στό ὑπερῶο τῆς Ἰερουσαλήμ.

Ε]  Ἀκόμα μερικοί ἰσχυρίζονται ὃτι καί οἱ ἀβάπτιστοι θά σωθοῦν ἐάν εἶναι καλοί ἂνθρωποι, βασιζόμενοι (ὡς μη ὣφειλαν δυστυχῶς), στό κεφάλαιο 22ο  χωρίο 2ο, τῆς Ἀποκάλυψης τοῦ Ἰωάννη, θεωρώντες ὃτι τό ‘’εἰς θεραπείαν τῶν ἐθνῶν’’ ἀναφέρεται τάχα στούς ἀβάπτιστους (ἐθνικούς) οἱ ὁποῖοι κατ’αὐτούς, θά μποῦν καί αὐτοί στή Βασιλεία τῶν  Οὐρανῶν, ἀφοῦ τό δένδρο τῆς ζωῆς εἶναι μέσα στή Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν.

Παραθέτουμε πρός ἀναίρεση τῆς κακοδοξίας τους αὐτῆς, τό κείμενο τοῦ ἁγιασμένου Γέροντος Σεραφείμ Ρόουζ, ὁ ὁποῖος δέν ἐρμηνεύει μόνος του, ἀλλά παραθέτει τήν ἐρμηνεία στήν Ἀποκάλυψη, τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέα διά Χριστόν σαλοῦ, πού ἀναφέρεται βεβαίως, στούς Βαπτισμένους Ὀρθοδόξους Χριστιανούς καί μόνο, γιατί μόνο αὐτοί μποροῦν νά ἀποκτήσουν τίς κατά Χριστόν ἀρετές κατά τό Κυριακό λόγιο: ’χωρίς μο ο δύνασθε ποιεν οδέν’’ (Ἰω. ΙΕ’ 4-6):    

                                                                                                ποκάλυψη

[ΚΒ’:2]  «ν μέσ τς πλατείας ατς καί το ποταμο ντεθεν καί κεθεν  ξύλον ζως, ποιον καρπούς δώδεκα, κατά μνα καστον ποδιδον τόν καρπόν ατο, καί τά φύλλα το ξύλου ες θεραπείαν τν θνν».    

ΕΡΜΗΝΕΙΑ: (ρχιεπισκόπου βερκίου Τοσέβ   ‘’πατήρ  Σεραφείμ  Ρόουζ,  ‘’Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ’’ νας  ρθόδοξος  Σχολιασμός.  Μετάφραση  Δημήτριος Παλούδης. Β’ κδοση  1995  κδόσεις Μυριόβιβλος).  «Τό δεύτερο σύμβολο εναι τό «δένδρο τς ζως», κριβς σάν κενο πού πρχε στόν πίγειο παράδεισο πρίν τή πτώση τν προπατόρων μας.  Τό δένδρο τς ζως στήν πουράνια ερουσαλήμ θά χει ξεχωριστές διότητες, ψιστης τελειότητας: δώδεκα φορές τό χρόνο  θά παράγει καρπό καί τά φύλλα του θά ξυπηρετον στό νά θεραπεύουν τά θνη.

γιος νδρέας δι Χριστν σαλός, θεωρε τι τ δένδρο τς ζως δηλώνει τν Χριστό, κατανοούμενο μέσ το γίου Πνεύματος, φο τ Πνεμα εναι ν Ατ κα Ατς λατρεύεται ν Πνεύματι κα εναι χορηγός το Πνεύματος· πίσης μέσ Ατο ο δώδεκα καρπο –π.χ. ο πόστολοι- μς προσφέρουν τν νεξάντλητη τροφ τς γνώσης το Θεο.

Τ φύλλα το δένδρου τς ζως -δηλ. Χριστός-, δηλώνουν τν πι κλεπτυσμένη, νώτερη κα φωτισμένη κατανόηση τν ντολν το Θεο, κα ο καρπο του εναι τέλεια γνώση πού θ’ποκαλυφθε στν μέλλοντα αώνα.  Τ φύλλα το δένδρου  θ εναι γι ν θεραπεύουν, δηλαδ γι ν καθαρίζουν τν γνοια κείνων τν νθρώπων  πού πολείπονται τν λλων στν πόκτηση τν ρετν, φο λλη δόξα λίου, κα λλη δόξα σελήνης κα λλη δόξα στέρων“ (Α’Κορ. ΙΕ’ 41)  καί ν τ οκί το Πατρός μου μοναί πολλαί εσιν“. (Ἰωάν.ΙΔ’2) 

Κι’ τσι καθένας, θα νταμειφθε μέ λιγότερη περισσότερη λαμπρότητα σύμφωνα μέ τά ργα του” (Ἃγ. Ἀνδρέας ὁ διά Χριστόν Σαλός Κεφ.68)».

ΣΤ]     «Ἓνας ἀβάπτιστος, αἱρετικός ἢ ἀλλόθρησκος ἢ ἂθεος ἂμα εἶναι καλός ἂνθρωπος καί κάνει καλά ἒργα, ἂν ὁ Θεός τόν βάλει στή κόλαση, δέν θά εἶναι ἂδικος;»

Αὐτό τό ἐρώτημα ἒχει ἀπαντηθεῖ στά ἐξῆς μέρη  τῆς παρούσας μελέτης στά ἐπισυναπτόμενα σχόλια  καί βλέπε:  

* 4ο μέρος με τίτλο: “Ἀπάντηση τοῦ Ἁγίου Ἱερομάρτυρος και Ἰσαποστόλου.Κοσμᾶ.τοῦ.Αἱτωλοῦ”,  https://maxomaiyperpistews.blogspot.com/2020/11/4.html ,

* 5ο μέρος μέ τίτλο: “Ἀπάντηση ἀπό τόν βίο τῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης.τῆς.πανσόφου” https://maxomaiyperpistews.blogspot.com/2020/11/6.html 

* 8ο μέρος μέ τίτλο: Ἀπάντηση Ἁγίου Μάρκου τοῦ Ἀσκητοῦ https://maxomaiyperpistews.blogspot.com/2022/08/068-11082022-8.html,  

* καί κυρίως στό 9ο μέρος μέ τίτλο: Ἀπαντήσεις Ἁγίου Ἀθανασίου τοῦ Μεγάλου καί Ἁγίου Νικολάου Καβάσιλα” https://maxomaiyperpistews.blogspot.com/2022/08/069-1282022-9.html

Ζ]    ἀπάντηση στόν  “Μόρφου” καί σέ ἂλλους κακοδόξους:   Γράφει ὁ παρα(πολύ)πλανεμένος “Δημήτριος Α’” (7*): «Σε μία διήγηση, πρό μερικῶν ἐτῶν, τοῦ Πανιερώτατου Μητροπολίτη Μόρφου γίνεται λόγος γιά μεταθανάτια ἐμπειρία μιᾶς κοπέλας (σχόλιο: χωρίς να ἀναφέρει τό ὂνομά της, ἀνώνυμη!!!), πού δέν εἶχε σχέση μέ τήν Ἐκκλησία, ἡ ὀποία βρέθηκε σέ κῶμα ὓστερα ἀπό τροχαῖο δυστύχημα. Δεῖτε τό βίντεο “ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΜΕΤΑΘΑΝΑΤΙΑ ΕΜΠΕΙΡΙΑ 20χρονης κοπέλας”

– Διηγεῖται ὁ Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος” στό YouTube : “Ἡ ψυχή τῆς κοπέλας ἂρχισε νά ἀνεβαίνει πρός τά πάνω, δηλ. πρός τόν παράδεισο. [σχόλιο: τό “δηλ. πρός τόν παράδεισο”, δέν τό λέει ὁ “Μόρφου”, τό συμπεραίνει ὁ “Δημήτριος Α.”, ἀλλά ἀπό τά ὑπόλοιπα πού λέει, αὐτό ἀφήνει (ὁ “Μόρφου”) νά ἐννοηθεῖ].  Ὡστόσο ἡ ἂνοδός της διακόπηκε, διότι ἒπρεπε πρῶτα νά ζήσει μιά ζωή μετάνοιας ἐδῶ στή γῆ. [σχόλιο: Ἀν οἱ ψυχές πού ἀναφέρει ἡ ἀνώνυμη κοπέλα ἀνεβαίνουν πρός τόν παράδεισο, τότε ποιός ὁ λόγος νά ξαναγυρίσει γιά νά μετανοήσει καί νά μπεῖ πάλι στόν παράδεισο; Μήπως δέν πηγαίνουν λοιπόν οἱ ψυχές πού “ἀνεβαίνουν” στόν παράδεισο, ἀλλά κάπου ἀλλοῦ, ὃπως διδάσκει ὁ Ἃγιος Ἰωάννης ὁ Μαξίμοβιτς: (8*)].

«Γιʼ αυτό ἐπέστρεψε στό σῶμα της, ξυπνῶντας ἀπό τό κῶμα. Θά ἑστιάσουμε σέ ἓνα μόνο σημεῖο τῆς διήγησής της, ὃπως μᾶς τό μεταφέρει ὁ Πανιερώτατος: «Δέν ἀνέβαινα μόνον ἐγώ. Ἀνέβαιναν πάρα πολλοί ἂνθρωποι. Ἒβλεπα μαύρους, ἒβλεπα λευκούς, Κινέζους, φυλές διάφορες, νά ἀνεβαίνουνε… Ἀνέβαινε κόσμος πολύς, ἂλλοι συνοδευόμενοι ἀπό ἀγγέλους, ἂλλοι μόνοι τους, ἂλλοι χαρούμενοι, ἂλλοι σκυθρωποί. Ἀλλά ἀνέβαιναν……» [σχόλιο: Ἐδῶ τίθενται δύο ἐρωτήματα: 1) Ἀφοῦ ἡ ἀνώνυμη κοπέλα 20 ἐτῶν δέν εἶχε σχέση μέ τήν Ἐκκλησία καί ἦταν στήν ἲδια κατάσταση μέ τούς Κινέζους, Ἰνδούς, ἀλλόθρησκους, πού δέν εἶχαν ὁπωσδήποτε καί αὐτοί σχέση μέ τήν Ἐκκλησία, γιατί δέν τούς γύρισε καί αὐτούς πίσω ὁ Θεός γιά νά μετανοήσουν, ἀλλά μόνο τήν 20χρονη; Μήπως ὁ Θεός εἶναι προσωπολήπτης; (ἂπαγε τῆς βλασφημίας). Γιατί αὐτό ὑποννοεῖται στήν διήγηση αὐτή).  2) Ἀφοῦ οἱ ψυχές αὐτές “ἀνέβαιναν” πρός τόν Παράδεισο, ὃπως ἀφήνει νά ἑννοηθεῖ ὁ “Mόρφου”, γιατί ἂλλοι ἦσαν σκυθρωποί; (!!!) Μήπως ὁ Παράδεισος δεν εἶναι τόπος ἀναπαύσεως  καί χαρᾶς ἀνεκφράστου μέσα στό ἀνέσπερο Φῶς Τοῦ Χριστοῦ γι’ αὐτές τίς ψυχές πού τήν κατοικοῦν, ὃπως διδάσκει ἡ Ὀρθοδοξη πίστη μας; Μόνο αὐτοί πού ὁδεύουν σέ τόπο κολάσεως δικαιολογεῖται νά εἶναι σκυθρωποί].

2) Θά ξεκινήσουμε ἀπό τήν ἀνάλυση πού ἒκανε ὁ Πανιερώτατος Μητροπολίτης Μόρφου, στήν Κʼ (20η) Πνευματική Σύναξη Διαλόγου «Ἀνάβοντας τόν ἀναπτῆρα τῶν ἁγίων», βλ. βίντεο στό YouTube
Στό 42:50, ὁ Πανιερώτατος λέει: «…ὃταν ἀνέβει ἡ ψυχή ἑνός παιδιοῦ [ἀπό ἒκτρωση] – διότι καμία ψυχή δέν χάνεται, μπορεῖ νά σκοτωθεῖ τό σῶμα, ἀλλά καμία ψυχή δέν χάνεται, εἲτε εἶναι παιδί πού εἶναι νήπιο μέσα στή μήτρα τῆς μάνας του καί πεθαίνει εἲτε μέ ἒκτρωση, μέ βίαιο τρόπο δηλαδή, εἲτε ἀποβάλει χωρίς νά τό θέλει. Αὐτή ἡ ψυχή θά πάει στόν δημιουργό. Ὁ δημιουργός εἶναι ὁ Χριστός.»

Ἐπίσης λέει ὃτι ἂν μετανοήσει καί ἐξομολογηθεῖ τό ζευγάρι πού ἒκανε τήν ἒκτρωση, «ἢδη τό παιδί, πού εὑρίσκεται ἡ ψυχή του στόν οὐρανό, ἀρχίζει νά δέχεται φῶς». (44:20) [σχόλιο: Πῶς γίνεται νά βρίσκεται ἡ ψυχή τοῦ ἐκτρωθέντος ἐμβρίου στόν οὐρανό, δηλ. ἐννοεῖ στόν Παράδεισο, μέσα στό φῶς τοῦ Χριστοῦ, καί νά ἀρχίσει νά δέχεται φῶς ἀπό τήν μετάνοια τῶν γονέων του; Μήπως στόν Παράδεισο ἒχει σκοτάδι ἢ συννεφιά; Δηλ. τό Φῶς τοῦ Χριστοῦ δέν τοῦ φτάνει γιατί εἶναι ἲσως ἀμυδρό καί θέλει πιό πολύ φῶς; Μήπως κάτι δέν πάει καλά στήν διήγηση αὐτή τοῦ “Μόρφου’’; Βεβαίως, ἀφοῦ εἶναι φανερό ὃτι προσπαθεῖ μέ ἓνα ὃραμα ἀγνώστου “γέροντα” καί μέ μιά μεταθανάτια ἐμπειρία ἂγνωστης κοπέλας, νά διαστρέψει ἐντελῶς τήν Ὀρθόδοξη Παράδοση, δικαιώνοντας (9*)  τήν παναίρεση τοῦ οἰκουμενισμοῦ, πού θέλει ὃλους τούς “καλούς” ἀβαπτίστους, αἱρετικούς καί ἀλλοθρήσκους σεσωσμένους !!!, ἀντίθετα ἀπό τήν διδασκαλία καί τήν συμφωνία τῶν Ἁγίων Πατέρων, πού μέ τή βοήθεια τοῦ Θεοῦ, ἐκθέτουμε στην παρούσα μελέτη. 

Το ἲδιο κάνει καί σέ κήρυγμα πού ἀπηύθυνε ὁ “Καθηγούμενος” τοῦ “Ιεροῦ” Κοινοβίου Ὁσίου Νικοδήμου “ἀρχιμανδρίτης” Χρυσόστομος, ὁ ὁποῖος δικαιώνει μέ ἀφηγήματα καί διηγήσεις ἀγνώστου ἀσκητοῦ, περί κάποιου ἡγουμένου ἀπό τή Μ.Ἀσία κλπ,  τόν οἰκουμενισμό καί ὃτι ὃλοι οἱ “καλοί” ἀβάπτιστοι ἂνθρωποι μποροῦν τάχα νά εἰσέλθουν στόν Παράδεισο, ἒστω καί μέ τήν μορφή σκύλου τυφλοῦ καί κωφοῦ καί νά μή καταλαβαίνει τίποτα.  Καί τό  δημοσιεύει τό ἀφήγημα αὐτό πού δικαιώνει τήν παναίρεση τοῦ οἰκουμενισμοῦ, τό “Βῆμα Ὀρθοδοξίας” ὃπως ἀναφέρει ὁ παραπλανεμένος “Δημήτριος Α” στίς “ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ: Α) Τίποτε  δεν αλλάζει αν θεωρήσουμε ότι όσοι αβάπτιστοι δεν είναι άξιοι κολάσεως, δεν μεταβαίνουν μεν στην κόλαση, αλλά ούτε εισέρχονται στον παράδεισο. Βλ. άρθρο «Σώζονται τελικά οι αβάπτιστοι;» που καταλήγει στο ότι «Αν είναι καλοί άνθρωποι, ούτε στη γέενα της Κολάσεως πηγαίνουν, αλλά ούτε και στην τρυφή του Παραδείσου…» (https://www.vimaorthodoxias.gr/peri-zois/sozontai-telika-oi-avaptistoi/amp/ ).

Ἡ Ὁρθόδοξη Παράδοση δέν μᾶς διδάσκει νά στηριζόμαστε σέ ὁράματα, σέ ὀπτασίες, σέ μεταθανάτιες ἐμπειρίες καί τά ὃμοια, ὃταν ἒρχονται σέ ἀντίθεση μέ τήν Ἁγία Γραφή καί τή Συμφωνία τῶν Ἁγίων Πατέρων. Ἀκόμα καί σέ θαύματα καί σέ νεκραναστάσεις δέν στηριζόμαστε ὃπως διδάσκει ὁ Κύριός μας καί Σωτῆρας, καθώς καί οἱ Ἃγιοι Θεολόγοι τῆς Ἐκκλησίας μας. [π.χ. «λλ κα ἐὰν μες γγελος πό  τόν ορανό σς κηρύττει εαγγέλιο διαφορετικό π’ατό που σς κηρύξαμε, νά εναι ναθεματισμένος….» λέγει ὁ Ἀπόστολος (πρός Γαλάτας Α’ 8-9) ], ἐκτός ἐάν ἐπιβεβαιώνονται ἀπό Ἁγίους, και συμφωνοῦν με την διδασκαλία τῆς Ὀρθοδόξου Παραδόσεως, ὃπως το ὃραμα που ἀναφέρουμε στο 17ο και τελευταῖο (;) μέρος αὐτῆς τῆς μελέτης (βλέπε τον σύνδεσμο στο τέλος).

Ἂς θυμηθοῦμε ἐδῶ και τήν παραβολή τοῦ Κ.ἡ.Ἰ.Χριστοῦ στό κατά Λουκᾶ ἃγιο Εὐαγγέλιο ΙΣΤ’ 19-31, ὃπου ὁ Θεός μέ τή μορφή τοῦ Ἀβραάμ, συνομιλεῖ μέ τόν πλούσιο, καί ἀφοῦ ἀποκλείει τό αἲτημα τοῦ πλουσίου νά στείλει τόν Λάζαρο γιά νά τοῦ δροσίσει τή γλῶσσα διότι βασανιζόταν μέσα σ’αὐτή τή φλόγα τῆς κολάσεως πού βρισκόταν, τότε ὁ πλούσιος Τοῦ εἶπε  «…..· ἐρωτῶ οὖν σε, πάτερ, ἵνα πέμψῃς αὐτὸν εἰς τὸν οἶκον τοῦ πατρός μου· ἔχω γὰρ πέντε ἀδελφούς· ὅπως διαμαρτύρηται αὐτοῖς, ἵνα μὴ καὶ αὐτοὶ ἔλθωσιν εἰς τὸν τόπον τοῦτον τῆς βασάνου. Λέγει αὐτῷ Ἀβραάμ· ἔχουσι Μωϋσέα καὶ τοὺς προφήτας· ἀκουσάτωσαν αὐτῶν. Ὁ δὲ εἶπεν· οὐχί, πάτερ Ἀβραάμ, ἀλλ’ ἐάν τις ἀπὸ νεκρῶν πορευθῇ πρὸς αὐτοὺς, μετανοήσουσιν. Εἶπε δὲ αὐτῷ· εἰ Μωϋσέως καὶ τῶν προφητῶν οὐκ ἀκούουσιν, οὐδὲ ἐάν τις ἐκ νεκρῶν ἀναστῇ πεισθήσονται».

Αὐτό λοιπόν μᾶς διδάσκει ὁ λόγος Τοῦ Θεοῦ: Νά ἀκούωμε τὀν Μωϋσῆ, δηλ. τήν Ἁγία Γραφή καί τούς Προφῆτες, δηλ. τούς  Ἁγίους (ὃταν βεβαίως συμφωνοῦν μέ τήν Ὀρθόδοξη Παράδοση καί μάλιστα ὃταν βρίσκονται σέ συμφωνία μεταξύ τους).

 Ἀλλά και οἱ Ἃγιοι το διευκρινίζουν ἐπαρκῶς: π.χ. Ὁ Ἃγιος Συμεών ὁ νέος Θεολόγος (949-12/3/1022 μ.Χ.): ‘‘Κάθε κληρικό τοῦ ὁποίου ἡ πίστη, οἱ λόγοι καί τά ἒργα, δέν συμφωνοῦν μέ τίς διδασκαλίες τῶν Ἁγίων Πατέρων, νά μήν τόν δεχόμεθα στήν οἰκία μας, ἀλλά νά τόν ἀποστρεφόμεθα καί νά τόν μισοῦμε ὡς δαίμονα, ἒστω κι ἂν ἀνασταίνει νεκρούς καί κάνει ἂλλα μύρια θαύματα’’. (Ἁγ.Συμεών νέου Θεολόγου, λόγος ΣΤ’) Βλέπε καί ἂλλους Ἀγίους (10*) ].         

Καί συνεχίζει:  «Ὁ Πανιερώτατος θεωρεῖ, δηλαδή, δεδομένο ὃτι ἡ ψυχή τοῦ παιδιοῦ, πού πέθανε λόγῳ ἒκτρωσης, βρίσκεται στόν παράδεισο…….Ὁ Χριστός ὁπωσδήποτε, γιά αὐτά τά παιδιά, εἲτε οἱ γονεῖς εἶναι Ἰνδοί, ἄθεοι δηλαδή, εἴτε εἶναι αἱρετικοί, εἴτε εἶναι μετανιωμένοι, πιστεύω τὸ ἔλεός Του τὸ κάνει [τό νὰ τοποθετεῖ, δηλαδή, τὶς ψυχὲς τῶν παιδιῶν αὐτῶν στὸν παράδεισο]. Γιατί εἶναι ἀθώα» (1:33:40)….. ΕΠΟΜΕΝΩΣ, ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΜΟΡΦΟΥ, ΟΙ ΨΥΧΕΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΤΡΩΣΕΙΣ ΑΝΕΒΑΙΝΟΥΝ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ.

ΑΥΤΗ Η ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΕ ΠΛΗΡΗ ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΟΡΑΜΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΪΣΙΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗ, τό ὁποῖο παραθέτουμε στή συνέχεια:….» [καί παραθέτει ὁ παραπλανεμένος “Δημήτριος Α” τό ὃραμα τοῦ ἁγιασμένου Γέροντα Παϊσίου (βλ.6ο μέρος τῆς  παρούσας μελέτης:  https://maxomaiyperpistews.blogspot.com/2020/11/6.html

      Καί ἀμέσως κατόπιν συμπεραίνει καί δικαιώνει ἐξ αἰτίας ὃσων λέγει ὁ “Μόρφου” (τόν ὁποῖο θεωρεῖ αὐθεντία), τήν παρακάτω οἰκουμενιστική παναιρετική διδασκαλία]:   “Ἃν ἀληθεύουν αὐτά, τότε πῶς δικαιολογεῖται ὅτι ἡ κοπέλα ἔβλεπε νὰ ἀνεβαίνουνε πρὸς τὸν παράδεισο «πάρα πολλοὶ ἄνθρωποι», «κόσμος πολὺς» (δηλαδὴ ὄχι στὰ πλαίσια κάποιας σπάνιας, μεμονωμένης ἐξαίρεσης) μαῦροι (Ἀφρικανοί), Κινέζοι κτλ.; Διότι οἱ περισσότεροι ἀπὸ αὐτοὺς σίγουρα ΔΕΝ ἦταν βαπτισμένοι ὀρθόδοξοι χριστιανοί. Ποῦ εἶναι ἡ μοναδικότητα τῆς ὀρθόδοξης χριστιανικῆς πίστης, εἰδικὰ στὸ κρίσιμο θέμα τῆς σωτηρίας, ὅταν οἱ πύλες τοῦ παραδείσου μοιάζει νὰ εἶναι ὀρθάνοικτες γιὰ ὅλες τὶς θρησκεῖες τοῦ πλανήτη; Μήπως τελικὰ ἔχουν δίκιο ὅσοι μιλοῦν γιὰ σωτηρία τῆς ψυχῆς καὶ μέσω ἄλλων θρησκειῶν (πέραν, δηλαδή, τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας); Διότι καὶ ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης αὐτὴ τὴν θεώρηση ἔχει υἱοθετήσει. Εἶναι, ὅμως, ὀρθή;….» [σχόλιο: Βλέπετε λοιπόν πῶς διδάσκει καί δικαιώνει ὁ “Μόρφου” τήν παναίρεση τοῦ οἰκουμενισμοῦ, (καί ἒχει μαζί μέ ὃσους τόν πιστεύουν καί τόν ἀκολουθοῦν, ὂλα τά ἀναθέματα τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων), ἐνῶ διατείνεται ὃτι εἶναι ἀντιοικουμενιστής;(Καί δέν εἶναι ἡ μόνη κακοδοξία του αὐτή (11*). Γιατί ἀκούγοντάς τον οἱ ἀκατάρτιστοι περί τήν Ὀρθόδοξη πίστη (πού δυστυχῶς σήμερα εἶναι οἱ περισσότεροι ἀπό τούς λεγόμενους πιστούς), πολλοί θά πέσουν στήν παγίδα, νά δεχθοῦν τά παναιρετικά  δόγματα τοῦ οἰκουμενισμοῦ, ὡς ἀληθῆ καί νά χαθοῦν μαζί μέ αὐτούς πού τά διδάσκουν, κατά τούς ἁγίους Πατέρες (βλέπε μελέτη σε 4 μέρη μέ τίτλο: “Τί λέγουν ἡ Ἁγία Γραφή καί οἱ Ἃγιοι Πατέρες γιά τήν ἀπομάκρυνσή μας ἀπό τούς αἱρετικούς”. Τό α’ μέρος: https://maxomaiyperpistews.blogspot.com/2021/03/kai-2016.html   ).

Τα παρακάτω πού λέει ὁ “Δημήτριος Α” γιά ἀλλαγή τῶν συνθηκῶν πρό τοῦ “προφητευομένου”  καί μετά αὐτοῦ, δέν τά σχολιάζουμε, γιατί δέν ἀντέχουν κἂν σχολιασμοῦ· εἶναι αὐταπόδεικτες πλάνες καί φοβερές αἱρέσεις τοῦ πλανεμένου “μοναχοῦ” “προφητευόμενου” (12*).

«……Ο κανόνας είναι ότι οι αβάπτιστοι άνθρωποι ΔΕΝ σώζονται. Κι όταν λέμε δεν σώζονται, αναφερόμαστε στο χρονικό διάστημα ΠΡΟ της Δευτέρας Παρουσίας του Χριστού. Διότι στην Τελική Κρίση θα σωθούν όσοι από τους αβάπτιστους κριθούν άξιοι». [σχόλιο: Αὐτά εναιποκυήματα διεστραμένης φαντασίας και ἀδόκιμου νοῦ. Ποῦ τά βρῆκε αὐτά; Ποιός Ἃγιος τά λέει; Κανείς φυσικά ἐκτός ἀπό τόν ὑπερφίαλο πολυπλανεμένο “προφητευόμενο”. Δέν ἀναφέρει Πατερικούς λόγουςπαραδείγματα. Παραπλανᾶ τούς ἀστήρικτους στήν πίστη μέ οἰκουμενιστικές φλυαρίες. Κανείςβάπτιστος δέν εἶναι ἂξιος γιά νά εσέλθει στή